konferencje-historyczne

Blog informacyjny dla studentów i miłośników historii.

Wpisy w kategorii: Nowożytność

Miejsce: Bydgoszcz

Termin: IV 2018

Zgłoszenia: 01 III  2018

Link:

 

______

Uniwersytetu Mikołaja Kopernika

oraz

 Studenckie Koło Historyków Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego

mają przyjemność zaprosić na

Ogólnopolską Konferencję Naukową pt.:

 

Kac. Medyczne i kulturowe aspekty nadużycia alkoholu

na przestrzeni dziejów.

 Bydgoszcz 5-6.04.2018 r.

Alkohol był wytwarzany i spożywany przez ludzi już w czasach pierwszych cywilizacji. Na przykład piwo warzone w starożytnej Mezopotamii wzmiankowane jest  w Eposie o Gilgameszu. Napoje wyskokowe cieszyły się niesłabnącą popularnością także w następnych epokach. Również dziś picie alkoholu stanowi integralny element większości kultur (i popkultury). Bez względu na epokę historyczną, nieodłączną konsekwencją przyjęcia jego nadmiernej dawki  było (i jest) jednak, następujące zwykle nazajutrz, kompleksowe – fizyczne i psychiczne złe samopoczucie określane ogólnie mianem kaca.

Co ciekawe, mimo powszechności (egalitaryzmu) zjawiska kaca oraz fenomenalnego rozwoju współczesnej medycyny i farmacji, uczeni do tej pory nie ustalili do końca na czym polega jego mechanizm, a także nie zdołali stworzyć skutecznego lekarstwa, które zapobiegałoby w pełni skutkom nadużycia lub je całkowicie niwelowało. Jest to tym bardziej zastanawiające, że próby podejmowano już w odległej przeszłości. Starożytni Rzymianie, aby zapobiec kacowi dodawali do wina wonne kwiaty. By wyleczyć kaca Pliniusz Starszy (I w. n.e.) zalecał zjedzenie sowich jaj lub smażonego kanarka. W południowej Azji leczono się sproszkowanymi rogami nosorożca. Dawni Mongołowie jedli zaś gotowane gałki oczne owiec. Zrozumiałą popularnością cieszył się także zawsze tak zwany „klin”. Metody te, podobnie jak dzisiejsze domowe i apteczne sposoby, to jednak zaledwie półśrodki. Pamiętać trzeba również, że kacowi fizycznemu towarzyszy często tak zwany „kac moralny”, będący konsekwencją rozmaitych czynów popełnionych wcześniej pod przemożnym wpływem alkoholu. Na przestrzeni dziejów kac determinuje więc psychosomatyczną kondycję ludzi; wpływa na ich relacje z otoczeniem i podejmowane decyzje.

Zjawisko kaca pozostaje problemem nierozwiązanym i niewyczerpanym badawczo.    Celem konferencji jest więc próba udzielenia odpowiedzi na następujące pytania: W jaki sposób na przestrzeni dziejów zmieniał się sposób postrzegania kaca? Jakie formy przybierało  i przybiera obecnie zapobieganie zatruciu alkoholem i leczenie jego skutków ? W jaki sposób kac wpływał i wpływa na działania ludzi?

W związku z powyższym proponujemy następujące obszary badawcze:

 

  • Definicja i mechanizm kaca. Ewolucja poglądów. Stan obecny.
  • Leki na kaca. Dawne i współczesne sposoby obrony przed kacem (zapobieganie  i leczenie).
  • Motyw kaca w źródłach historycznych, literaturze i sztuce.
  • Dodatkowy skutek upojenia – kac moralny.

 

Jesteśmy też otwarci na referaty wykraczające poza ich ramy, związane z tematem konferencji. Nie ograniczamy również zasięgu geograficznego, ani zakresu chronologicznego podejmowanych zagadnień.

Do udziału w konferencji zapraszamy wszystkich badaczy zainteresowanych jej tematyką, zaś w szczególności studentów i doktorantów oraz młodych pracowników naukowych reprezentujących kierunki związane z medycyną, farmacją, dietetyką, zdrowiem publicznym, analityką medyczną, psychologią, a także historią, historią sztuki, etnologią, antropologią kultury itp.

 

Czas na wygłoszenie referatu wynosił będzie 15 minut.

 

Prosimy o wysyłanie zgłoszeń, nie później niż do 1.03.2018 roku, na adres: konfkac@gmail.com. Abstrakt powinien zawierać od 1000 do 1500 znaków ze spacjami.

Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do selekcji nadesłanych abstraktów. Lista osób zakwalifikowanych zostanie podana najpóźniej 14.03.2018 roku.

Opłata konferencyjna wynosi 250 zł dla uczestników studiów doktoranckich                        i pracowników naukowych oraz 100 zł dla uczestników studiów magisterskich. Opłata obejmuje materiały konferencyjne, wyżywienie oraz opublikowanie wygłoszonych referatów w recenzowanej pracy zbiorowej. Zaznaczamy, że do druku będą skierowane tylko te prace, które uzyskają pozytywną opinie recenzentów i redaktorów.

Koszty noclegu pozostają we własnym zakresie uczestników. Organizatorzy konferencji mogą pomóc w znalezieniu zakwaterowania.

Wszelkie pytania prosimy kierować na adres mailowy konfkac@gmail.com.

 

Zaproszenie i formularz zgłoszeniowy:

http://chomikuj.pl/konf.hist/Komunikat-nr-1-KAC-poprawiony,6133795392.doc

Miejsce: Lublin
Termin: 21-22 V  2018
Zgłoszenia: 28 II 2018
Link: https://www.facebook.com/events/186900555380365/

 

 

 

______

W imieniu wszystkich organizatorów, Koło Naukowe Studentów Historii Sztuki KUL ma zaszczyt zaprosić na ogólnopolską studencko-doktorancką konferencję naukową „Waleczne i inspirujące. Wpływ kobiet na sztukę.”, która odbędzie się 21–22 maja 2018 r. w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej im. Hieronima Łopacińskiego Lublinie. Do udziału zapraszamy zarówno studentów, doktorantów, jak i młodszych pracowników naukowych.
Głównym tematem naszych rozważań będą kobiety w sztuce. Zarówno artystki, modelki, muzy oraz wszystkie kobiety jakkolwiek powiązane ze sztuką. Pragniemy podkreślić, że nie chcemy skupić się tylko na sztukach plastycznych. Chcemy ukazać kobietę zarówno w obrazie, rzeźbie, muzyce, literaturze, teatrze oraz wszędzie tam gdzie jej obecność była ważna.
Zachęcamy do własnej interpretacji tematu naszej konferencji. Płeć piękna w sztuce jest niezwykle ciekawym, tajemniczym i zaskakującym zagadnieniem.
Do udziału zapraszamy nie tylko historyków sztuki, ale także historyków, filologów, socjologów, filozofów, teologów, teatrologów, archeologów, psychologów oraz wszystkich którzy chcieliby podzielić się swoimi rozważaniami.

Formularz i wszelkie pytania dotyczące konferencji prosimy wysłać wyłącznie na adres: waleczneiinspirujace@gmail.com najpóźniej do 28 lutego 2018 roku. Do 18 marca poinformujemy, które referaty zostały zakwalifikowane do przedstawienia podczas konferencji. Opłata konferencyjna wynosi 100 zł. Każdy współautor uczestniczący w konferencji wnosi opłatę (drugi i kolejni autorzy 50 zł za osobę). Czas wystąpienia nie może przekraczać 20 minut.

Planujemy również wydać zgłoszone teksty, które przejdą pozytywnie proces recenzji w formie recenzowanej zbiorowej monografii spełniającej wymogi ministerialne.

Szczegółowe informacje oraz formularz zgłoszeniowy znajdą Państwo pod linkiem: https://1drv.ms/f/s!ApNox02fEt9NjSCrsSdv5WDaDvGO
[pod tym linkiem znajduje się również formularz do innej konferencji, którą współorganizujemy i zachęcamy do wzięcia w niej udziału]

Do zobaczenia w Lublinie!

Organizatorzy:
Koło Naukowe Studentów Historii Sztuki KUL
stowarzyszenie ARTmagedon
Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Hieronima Łopacińskiego w Lublinie
Muzeum KUL
Instytut Historii Sztuki KUL

Miejsce: Kraków
Termin: 01-03 III 2018
Zgłoszenia: 04 II 2018
Link:

 

 

 

______

Szanowni Państwo!

Sekcja Historii Wojen i Wojskowości wspólnie z Sekcją Historii XIX wieku KNHS UJ ma zaszczyt zaprosić państwa do wzięcia udziału w VI Krakowskiej Konferencji Studentów Historyków Wojskowości pt.
Niech nienawidzą, byleby się bali – psychologiczne aspekty wojny od XVIII do XX wieku”, która odbędzie się w dniach 1-3 III 2018r. w Krakowie.
Formularz zgłoszeniowy:
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSd9mP51vN52sGvIg7KcUXdAlDV5AyNLpssauE-gJdW1NGaSbQ/viewform
E-mail: krkkshw@gmail.com
Od XVIII wieku można mówić o stopniowej przemianie prowadzonych wojen: ich charakteru, przebiegu, a także konsekwencji zarówno dla państwa, jak i walczących w konfliktach. XIX stulecie umacnia znaczenie państwa narodowego, a w związku z tym zmianę charakteru armii, jak i pobudek kierujących żołnierzami. XX wiek zmienia diametralnie pogląd na temat wojny, poprzez rozszerzenie zagadnień z nią związanych. Częściej spogląda się na pojedynczą osobę uwikłaną w historię, jej problemy, rozterki, a także kwestie moralne. Chcielibyśmy podczas trwania obrad zaznaczyć zachodzące na przestrzeni tych trzech wieków zmiany.
Poniżej prezentujemy listę zagadnień konferencyjnych będących równocześnie różnymi spojrzeniami na wojnę i wojskowość:
+ Mentalność: zmiany mentalności społeczeństw na przestrzeni wieków; dojrzewanie świadomości obywatelskiej, kształtowanie się narodowego charakteru armii;
+ Moralność: zatracenie granic moralnych, okrucieństwo wobec drugiego człowieka, akty desperacji podczas wojny;
+ Propaganda: działanie i skutki propagandy, indoktrynacja;
+ Determinacja: reakcja strachem i agresją na skrajne warunki w czasie wojny i kryzysu;
+ Świadomość: zmiany w spojrzeniu na konflikt zbrojny z perspektywy cywili, żołnierzy i władzy;
+ Wspomnienie: postrzeganie wojny z perspektywy czasu, wspomnienia i pamięć, społeczne konsekwencje wojny;
+ Intelekt: podłoże intelektualne w czasie wojny, rola nauki i rozwoju intelektualnego;
+ Stosunki międzyludzkie: postrzeganie żołnierza, relacje między żołnierzami, jeńcami i cywilami, zmiana statusu społecznego w trakcie wojny;
Planujemy położyć nacisk na poziom merytoryczny konferencji, dlatego szczególnie zależy nam na zaangażowaniu kadry naukowej w wydarzenie. Ponadto będziemy starać się o obecność pracowników naukowych na każdym panelu oraz planujemy przedłużyć czas dyskusji uczestników.
Na zgłoszenia czekamy do 4 II 2018r.
Organizatorzy nie zapewniają noclegu, ale służą pomocą i radą w kwestii wyboru hosteli.
W wypadku wszelkich pytań, czy wątpliwości zapraszamy do kontaktu poprzez wiadomość na adres krkkshw@gmail.com, lub poprzez stronę na facebooku: Sekcja Historii Wojen i Wojskowości KNHS UJ.
Opłata konferencyjna wynosi 50 zł.

Miejsce: Kraków
Termin: 25-27 V 2018
Zgłoszenia: 31 I 2018
Link: https://kalaniewlasnegogniazda.wordpress.com/

 

______

Kalanie własnego gniazda. Kultura, prawo, społeczeństwo

Ogólnopolska interdyscyplinarna konferencja naukowa

Uniwersytet Jagielloński, Kraków, 25-27 maja 2018 r.

 

Nestbeschmutzer, „ta/ten, co kala własne gniazdo”, to postać strukturalnie niespokojna i nerwowa. Jest zawieszona pomiędzy dwoma światami: tym, który będąc jej tak dobrze znany, napawa ją odrazą i tego, ku któremu kieruje swój głos prawdy. Pierwszy to świat jej własnej wspólnoty, jej kraju czy języka, w którym nie tylko dzieje się źle, ale zło działa przy milczącym wsparciu społeczności. Drugi to albo rzeczywistość zewnętrzna – inna rodzina, inne miasto, inny kraj czy kontynent – albo wyobrażony świat wolności, który tkwi gdzieś jeszcze w umysłach ludzi i potrzebuje nazwania rzeczy po imieniu, by się odrodzić spod duszącego ucisku społecznych tabu. Życie Nestbeschmutzera jest zwykle pasmem trudów. Pierwszy świat takiej osoby nienawidzi, często ściga ją i opluwa; drugi często nie chce jej słuchać.

Kalanie własnego gniazda karane jest na różnych poziomach. Społeczeństwa nie lubią Nestbeschmutzerów, woląc spokój i gęstą, choć swojską atmosferę zakłamania. Nie lubią ich też państwa, zamykając usta, blokując możliwość badań, przewidując w różnych regulacjach prawnych sankcje dla tych, którzy okazują narodowi lekceważenie albo „pomawiają” go o udział w uwierających pamięć zdarzeniach. Ale i pozycja podmiotowa samego Nestbeschmutzera nie jest łatwa: demaskując i krytykując zło, zagląda mu w oczy, przez co – wedle spostrzeżenia Nietzschego – nie pozostaje bez szwanku. Kalającym własne gniazdo grożą obsesje, neurozy i zgorzknienie, a nade wszystko publiczna asocjacja ze zjawiskiem, które chcą usunąć.

Nestbeschmutzer niejedno ma imię. Może być pisarzem/pisarką, jak Thomas Bernhard czy Elfriede Jellinek, czołowi austriaccy „kalacze”, dzięki którym ta pozycja stała się powszechnie rozpoznawana w kulturze. Może być naukowcem bądź badaczką – historyczką, socjologiem lub antropolożką – albo prawnikiem. Ale również pozycje podmiotowe kalających mogą być diametralnie różne – począwszy od tych, którzy robią to z rozmysłem, czasem wręcz lubując się we wzbudzaniu wściekłości wspólnot, a skończywszy na tych, których mocna lojalność wobec własnej społeczności niespodziewanie zostaje nadszarpnięta przez silniejszą wierność prawdzie i sprawiedliwości.

Jesteśmy przekonani, że zarówno w Europie, jak i przede wszystkim w Polsce, obecne czasy znów stwarzają przestrzeń, w której Nestbeschmutzung może – a zapewne i powinien – się pojawiać. Ponownie jednak spotyka się on z niechętnymi bądź jawnie wrogimi reakcjami wspólnot. Dlatego chcielibyśmy przyjrzeć się bliżej temu zjawisku we wszystkich jego aspektach. Interdyscyplinarna konferencja Kalający własne gniazdo – stawia sobie za cel zgromadzić wszystkich badaczy i wszystkie badaczki, dla których problematyka Nestbeschmutzungu wydaje się interesująca. Chcielibyśmy zaprosić Państwa do wspólnego zastanowienia się nad wszystkimi możliwymi płaszczyznami tego zjawiska. Interesują nas zarówno teksty kultury, które chcą demaskować i obnażać zakłamanie wspólnot, pozycje oraz problemy ich autorów i autorek, jak również psychologiczne aspekty krytykowania własnej społeczności oraz prawne konsekwencje ujawniania prawdy i konfrontowania się ze społecznymi tabu.

Propozycje tematów:

1.      Rodzina, miasto, społeczeństwo, kraj, religia, dziedzictwo – zakres krytyki Nestbeschmutzera kiedyś i dziś.

2.      Kto kala swoje gniazdo? Artystyczne, prawne, polityczne i psychologiczne konteksty strategii podmiotowej.

3.      Nestbeschmutzer, Whistleblower czy kalający gniazdo? Językowe i przekładowe konteksty zagadnienia.

4.      Nestbeschmutzer a nowoczesna tożsamość narodowa – powiązania, krytyka, współzależności.

5.      Czy Nestbeschmutzer może być zbawiony? Społeczne, narodowe i religijne konsekwencje kalania własnego gniazda.

6.      Czy autobiografią można kalać własne gniazdo? Wyznania, biografie i dokumenty osobiste wobec dominującego dyskursu historycznego.

7.      Nestbeschmutzer, czyli rozdrapywanie ran. Związki twórców i uczestników debaty publicznej z własną oraz dziedziczoną pamięcią.

8.      Od Benjamina Franklina do Chelsea Manning i Edwarda Snowdena. Whistleblower i amerykańska tradycja kalania własnego gniazda.

9.      National Whistleblower Appreciation Day, czyli przemiany dyskursu publicznego i strategii państwowych wobec Whistleblowerów.

10.  Jedwabne i inne sąsiedzkie pogromy Żydów w Polsce. Prawda historyczna a interesy wspólnoty narodowej w kontekście ujawniania przeszłości.

11.  Przeciwko kalaniu własnego gniazda. Narodowe wyobrażenia o spójnej historii Polski.

12.  Kontrowersje wokół sformułowania „polskie obozy koncentracyjne”. Rzeczywistość medialna i prawna.

13.  Rola Nestbeschmutzera wobec dominującej historii narodowej oraz historii mniejszości.

14.  Tradycja kalania własnego gniazda w kulturze europejskiej – światopogląd, strategie, tradycje.

15.  My/Oni, czyli wspólnota, jednostka, wykluczenie i konflikt w kontekście kalania własnego gniazda.

16.  Polityka historyczna wobec kalających własne gniazda.

17.  Ofiary, stygmaty i dziedziczenie pamięci. Przeszłość i krytyka w polskim, europejskim i międzynarodowym dyskursie publicznym.

18.  Media i „kalający własne gniazdo”.

19.  Nestbeschmutzer jako wróg publiczny czy sumienie narodu?

20.  Kłamstwo czy kalanie własnego gniazda? Retoryka milczenia i bez-prawdy.

21.  „To jest kalanie własnego gniazda, w mojej generacji byłoby to zupełnie nie do przyjęcia” (Lech Wałęsa) – rewizje, zmiany generacyjne, zmiany dyskursu publicznego oraz zmiany oceny Nestbeschmutzera współcześnie.

22.  Niechciane debaty i niewygodne książki. Jan Tomasz Gross, Marcin Kącki, Anna Bikont i inni.

23.  Prawda nas wyzwoli vs. „pranie brudów we własnym domu”. Frazeologia, retoryka i estetyka wypowiedzi o kalaniu własnego gniazda.

24.  „Donoszenie na Polskę”, czyli kim jest Nestbechmutzer w środkowej Europie XXI wieku.

25.  Thomas Bernhard, Elfriede Jelinek, Ulrich Seidl, Michael Haneke… Austria jako wzór kalanego gniazda.

26.  Granice wolności słowa „kalających własne gniazdo” w orzecznictwie trybunałów międzynarodowych (szczególnie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości UE), trybunałów konstytucyjnych oraz sądów krajowych.

27.  Regulacje prawa karnego stosowane przeciwko „kalającym własne gniazdo”.

28.  Prawne próby ustanowienia wizji historii.

29.  Cenzura prewencyjna i represyjna wobec Nestbeschmutzerów.

30.  Sposoby obrony „kalających własne gniazdo” przed sankcjami karnymi

Lista tematów ma charakter otwarty i nie powinna ograniczać propozycji referatów.

Zgłoszenia konferencyjne, zawierające wypełniony formularz zgłoszeniowy wraz z abstraktem (do 1000 znaków) prosimy przesyłać na adres e-mailowy: kalaniewlasnegogniazda@gmail.com Termin zgłoszeń upływa 31 stycznia 2018 r. Zastrzegamy sobie prawo do selekcji nadsyłanych zgłoszeń. Planowany czas wygłaszania referatu nie powinien przekraczać 20 minut. Opłata konferencyjna (200 zł – studenci / 300 zł – doktoranci, nieetatowi pracownicy naukowi / 400 zł – pełnoetatowi pracownicy naukowi) pokrywa koszty materiałów konferencyjnych, uroczystej kolacji, obiadu, przerw kawowych oraz część kosztów publikacji tomu konferencyjnego. W uzasadnionych przypadkach organizatorzy mogą zwolnić uczestnika z opłaty konferencyjnej. Organizatorzy nie zapewniają noclegów, ale w razie potrzeby służą pomocą w ich rezerwacji.

Wszelkie dodatkowe pytania należy kierować na adres e-mail.

Konferencja odbędzie się w salach Wydziału Polonistyki UJ (ul. Gołębia) oraz Instytutu Europeistyki UJ (Zamek w Przegorzały).

Podczas konferencji odbędą się wykłady keynote speakerów. Dotąd swój udział potwierdzili: prof. Joanna Tokarska-Bakir, prof. Ireneusz Kamiński, prof. Jan Grabowski oraz dr hab. Agnieszka Graff.

W ramach wydarzeń towarzyszących konferencji planowane są również spotkania z twórcami kultury oraz innymi specjalistami w dziedzinie.

Organizatorzy:

Wydział Polonistyki UJ

Instytut Europeistyki UJ

Centrum Badań Holokaustu UJ

 

Komitet naukowo-organizacyjny:

dr Wojciech Burek

dr hab. Jarosław Fazan

mgr Olga Szmidt

dr Przemysław Tacik

 

 

Adres e-mail: kalaniewlasnegogniazda@gmail.com

Miejsce: Warszawa
Termin: 28-29 VI 2018
Zgłoszenia: 15 I 2018
Link:http://www.ahice.net/conferences-call-for-papers/detail/project/call-for-papers-international-conference-1219/
______

The production of printed image consists of a multiplication of a particular design, whereas the consumption and reception of single impressions often involve various modifications. Multiple, but virtually identical woodcuts or engravings reproduce and thus disseminate the original composition, while at the same time they have lives of their own. They have been placed in various contexts, coloured, trimmed, framed, pasted into books and onto other objects. The place of prints in both visual and material culture of the fifteenth and sixteenth centuries is a continuously growing field in recent scholarship. However, these studies usually focus on the most prominent centres of production situated in Italy, the Low Countries, France and the Empire. The principal aim of the conference Multiplied and Modified. Reception of the Printed Image in the Fifteenth and Sixteenth Centuries is to contribute to the research on the beginning and early development of the graphic arts from the perspective of the beholder, while broadening geographically the field of inquiry, i.e. by shifting the emphasis to the regions of Central Europe, the British Isles, the Iberian Peninsula, Dalmatia, as well as considering the reception of the European prints on other continents.
Possible topics include but are not limited to:
- Practices of consumption of printed images (owners and beholders, reasons for their interest in printed images; collecting and connoisseurship; printed images in public spaces and in households)
- Printed images in the early modern iconography and contemporary written sources
- Print market, copyright and censorship; printed images in confessional disputes
- Reproductive function of printed images and modifications, adaptations and transformations of original designs, matrices and single impressions
- Printmaking and bookmaking (role of illustrations in printed books as compared with handwritten illuminated codices; illustrated books and broadsheets, written commentaries to woodcuts and engravings)
We invite proposals from scholars of all disciplines working on the history of print culture.

Papers should be twenty minutes in length and will be followed by a ten-minute Q&A session.
Please e-mail an abstract of no more than 300 words to Magdalena Herman (multipliedandmodified@uw.edu.pl) by January 15, 2018.

Along with your abstract please include your name, institution, paper title and a brief biography of no more than 200 words. Successful applicants will be notified by February 19, 2018. Please indicate whether you would be interested in further developing your paper for a publication.

Miejsce: Rybnik
Termin: 14 III 2018
Zgłoszenia: 15 I 2018
Link:

______

Muzeum w Rybniku oraz Instytut Historii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach zapraszają do udziału w konferencji naukowej pt.
„Historia na turystycznym szlaku”
14 marca 2018 r.
W związku z prowadzonymi na licznych uczelniach w Polsce, w tym na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, kierunkami badań nad turystyką związaną z pamiątkami przeszłości, chcąc wskazać teoretyczne podstawy takich działań, a także zidentyfikować szanse i zagro- żenia dla tego działu turystyki, zapraszamy do udziału w konferencji naukowej pt. „Historia na turystycznym szlaku”.
W trakcie spotkania pragniemy zapoznać się i przybliżyć doświadczenia minionych lat, jak i nowe pomysły – projekty, które mają na uwadze wypromowanie ciekawego produktu jakim jest turystyka, oparta o rzetelną wiedzę interdyscyplinarną, łącząca nauki historyczne (nauki podstawowe historii), historię sztuki i architektury, nauki przyrodnicze, a także badanie dziedzictwa przemysłowego i krajobrazu industrialnego). Konferencję kierujemy do środowisk naukowych uczelni prowadzących kierunki związane z turystyką, promujących dziedzictwo, historyczne, kulturowe, urbanistyczne, etniczne, religijne (ośrodki pielgrzym- kowe, miejsca pamięci wspólnot religijnych) – jak różnego typu muzea, także prywatne lub prowadzone przez stowarzyszenia, parki tematyczne (w tym promujące dziedzictwo techniczne, przemysłowe). Zapraszamy również przedstawicieli instytucji miejskich – samorządów różnych szczebli, służb konserwatorskich, czy też placówek PTTK, które realizują promocję i zachowanie dziedzictwa przestrzeni. Kierujemy również naszą konferencję do firm, osób prywatnych – tworzących bazę hotelową i turystyczną w oparciu o zabytkowe obiekty i układy urbanistyczne oraz zajmujących się różnego rodzaju formami promowania i wykorzystania ofert turystyki historycznej (biura podróży, portale internetowe). Do udziału zachęcamy także przedstawicieli grup rekonstrukcyjnych. Nie pomijamy również duchowego aspektu, czyli ośrodków pątniczych, pielgrzymkowych i ich kustoszy działających w za- kreślonej przestrzeni współczesnych form religijności, lecz nie pozbawionej silnego tła historycznego, jako dodatkowego waloru miejsca. Pragniemy również zainteresować konferencją lokalnych wydawców publikacji, przewodników, i innych materiałów odwo- łujących się do materialnego dziedzictwa.
Poniżej przedstawiamy przykładowe tematy, które chcielibyśmy poruszyć:
1. Miasto w przestrzeni Śląska (czy też innych regionów) – miejsce świadome swoich walorów, czy świat bez przeszłości.
2. Industrialność – moda czy potrzeba przechowania świadectw materialnej przeszłości?
3. Jak oznaczamy znane i nieznane miejsca historii – wiedza z perspektywy tablicy informacyjnej.
4. Wydarzenie historyczne jako produkt turystyczny miejsca.
5. Student historii i jego możliwości zaistnienia na rynku turystycznym – założenia i realia.
6. Przestrzeń sacrum – miejsce duchowej kontemplacji a cel wycieczek turystycznych.
7. Wieś – świat z historią? Czy jest potrzeba jej eksponowania?
8. Szlaki komunikacyjne i urządzenia techniczne, czy je znamy?
9. Rocznice założenia, dni miast i gmin – jako walor poznania przeszłości.
10. Albumy, przewodniki, mapy, karty pocztowe – rzetelność i wiedza, czy tylko komercja?
11. Ludzie i świadomości przeszłości miejsc ich zamieszkania?
12. Samorząd w „zmaganiu się” z przeszłością. Ciekawa przeszłość walor czy obciążenie?
13. Hotel i gospodarstwo agroturystyczne a promocja miejsc ich egzystowania.
14. Stół i kulinaria w służbie promocji przeszłości.
15. Stowarzyszenia i grupy rekonstrukcji i ich rola w promocji historycznej przeszłości.
16. Etnografia i folklor regionu – dziedzictwo przeszłości czy też produkt współczesnych wyobrażeń o przeszłości.
17. Literatura o regionie – badania naukowe, kronikarskie dociekania, prace popularyzatorskie i ich wpływ na poznanie oraz upowszechnienie wiedzy.
18. Edukacja o regionie (regionach), miastach, gminach – jak jest?
Konferencja odbędzie się 14 marca 2018 r. w Muzeum w Rybniku. Z obrad zostaną prze- prowadzone bezpłatne transmisje online. Zgłoszenia, zawierające dane kontaktowe, afilia- cję oraz abstrakt wystąpienia (do 1000 znaków) prosimy przesyłać do 15 stycznia 2018 r. na adresy sekretarzy konferencji – keller@muzeum.rybnik.pl oraz zbyszek_hojka@o2.pl. Udział w konferencji jest bezpłatny; organizatorzy nie pokrywają kosztów noclegów ani dojazdów. Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do wyboru referatów.
Organizatorzy:
Muzeum w Rybniku – dr Bogdan Kloch (kloch@muzeum.rybnik.pl, tel. 32 43 27 460); dr Dawid Keller (keller@muzeum.rybnik.pl, tel. 32 43 27 477)
Instytut Historii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach – (ih.wns@us.edu.pl, tel. 32 359 1314)

Miejsce: Gdańsk
Termin: 06-07 IV 2018
Zgłoszenia: 31 I 2018
Link: http://www.nkdh.ug.edu.pl/2017/12/zaproszenie-na-konferencje-polska-gminna-i-powiatowa-regiony-na-przestrzeni-dziejow/

______

Naukowe Koło Doktorantów Historii oraz Naukowe Koło Historyków Uniwersytetu Gdańskiego serdecznie zapraszają do udziału w konferencji „Polska gminna i powiatowa – regiony na przestrzeni dziejów, która odbędzie się w dniach 6-7 kwietnia 2018 roku, na Wydziale Historii UG.

Chcielibyśmy zwłaszcza, aby w ramach konferencji została podjęta szeroko rozumiana tematyka historii regionów naszego kraju.  W związku z tym oczekujemy na zgłoszenia odnoszące się tematycznie do regionów geograficznych, politycznych, administracyjnych, kulturowych, historycznych, czy etnicznych itd.

Wydarzenie ma mieć charakter interdyscyplinarny, zapraszamy więc nie tylko historyków, ale także badaczy innych dziedzin, których obszar zainteresowań odnosi się do badań lokalnych w ujęciu historycznym.

W związku z powyższym, organizatorzy planują utworzenie kilku paneli tematycznych, oczywiście – w zależności od ilości otrzymanych zgłoszeń. Przewidywany czas na wystąpienie – 20 min.

Podsumowanie:

Data i miejsce: 6-7 kwietnia 2018 r., Wydział Historyczny Uniwersytetu Gdańskiego.

Termin nadsyłania zgłoszeń: 31.01.2018 r.

Opłata konferencyjna: 80 zł.

e-mail nkdh@ug.edu.pl

tel. 508 128 380

Miejsce: Warszawa
Termin: 09-10 IV 2018
Zgłoszenia: 31 XII 2017
Link: https://www.facebook.com/events/1995405314078776/

______

Studenckie Koło Naukowe Historyków Uniwersytetu Warszawskiego ma zaszczyt zaprosić Państwa na XV Ogólnopolską interdyscyplinarną studencko-doktorancką konferencję naukową pod tytułem “Konstrukcja Czasu. Teoria i praktyka”. Odbędzie się ona w dniach 9-10 kwietnia 2018 roku w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego.

Czas od zawsze odgrywa kluczową rolę w postrzeganiu przez ludzi świata, a życie podporządkowuje się jego upływowi. Czas zwykły przedzielony jest czasem świątecznym, czasem wolnym, czasem dla rodziny i czasem w samotności. Rachuba czasu, jego użytkowanie i rytm podlegają ciągłym społecznym zmianom. Zagadnienie czasu jest interdyscyplinarne i z tego powodu powinno być przedstawione z perspektywy różnych dziedzin wiedzy. W ramach organizowanej przez nas konferencji naukowej zapraszamy wszystkich studentów i doktorantów do zaprezentowania swoich badań i przemyśleń dotyczących konstrukcji i istoty czasu.

Chcielibyśmy się skupić na następujących zagadnieniach:

-czas i jego wpływ na funkcjonowanie grup i jednostek
-przemyślenia na temat czasu, rozważania filozoficzne i praktyczne
-odczuwanie czasu i emocje jakie wywołuje
-istota czasu – ważny czy bagatelizowany?
-podział czasu a podział życia człowieka
-przeszłość, teraźniejszość i przyszłość
-znaczenie czasu, między skrupulatnym liczeniem a brakiem jego dostrzegania
-czas wolny – wynalazek nowoczesności?

Ze względu na bardzo szerokie ujęcie tematu, nasze zaproszenie kierujemy do przedstawicieli nauk humanistycznych, społecznych oraz ścisłych: historyków, judaistów, historyków sztuki, filozofów, kulturoznawców, antropologów, literaturoznawców, filologów, archeologów, geologów, socjologów, geografów, politologów, prawników, fizyków i biologów, a także reprezentantów wszystkich niewymienionych nauk humanistycznych, społecznych i ścisłych zainteresowanych tematem.

Opłata konferencyjna wynosi 35 zł.

Abstrakty (do 2000 znaków) prosimy przesyłać do 31 grudnia 2017 roku poprzez załączony formularz: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSeUTE5JPJ8I39WGZbrZX_JLdRaFfWYhZNOZEPFhf8Kp3Mq4Ww/viewform?usp=sf_link

W razie pytań prosimy o kontakt mailowy: konstrukcjaczasu@gmail.com

Miejsce: Kielce
Termin: 29-30 V 2018
Zgłoszenia: 06 I 2018
Link: http://classica-mediaevalia.pl/2017/09/cfp-medicina-antiqua-mediaevalia-et-moderna-historia-filozofia-religia/

 

______

Do 6 stycznia 2018 r. można nadsyłać zgłoszenia udziału w interdyscyplinarnej konferencji naukowej Medicina antiqua, mediaevalia et moderna. Historia – filozofia – religia, która odbędzie się w Kielcach w dniach 29-30 maja 2018 r.

classica-mediaevalia.pl/wp-content/uploads/2017/09/Informacja-o-konferencji-formularz.docx

Miejsce: Łódź
Termin: 20-22 IX 2018
Zgłoszenia: 01 III 2018
Link:

______

W dniach 20-22 września 2018 r. w Łodzi odbędzie się konferencja pt. Et in Arcadia Ego. Roma come luogo della memoria nelle culture europee. Zgłoszenia można przesyłać do 1 marca 2018 r.

La nota citazione latina Et in Arcadia Ego divenne il motto di Viaggio in Italia di Goethe. Per i tedeschi, il cui Paese – pur non esistendo più da secoli – ancora si chiamava Sacro Romano Impero della Nazione Germanica, Roma rivestiva un’importanza particolare. Scrittori, pittori e studiosi vi cercavano la propria identità culturale, che potesse sostituire la patria mancante. Quindi non è da meravigliarsi che i viaggi in Italia (Bildungsreisen) erano a partire dal XVII secolo una sorta di obbligo per ogni tedesco desideroso di pervenire ad una formazione completa.

Il mito di Roma, dei suoi nomi, (urbs aeterna – Tibullo, aurea RomaRoma felix, sacra urbsprinceps urbium– Ovidio, domina – Orazio, caput orbis terrarium – Tito Livio, caput rerum – Tacito, caput mundi – Lucano), si è formato e perpetuato grazie ai classici della letteratura latina, che l’hanno prolungato nel corso dei secoli; si tratta di riferimenti culturali noti, che restano presenti ancora oggi nelle nostre lingue. Roma è immagine delle Istituzioni (di quelle antiche come di quelle europee di oggi), del diritto laico, della politica, della democrazia, della Repubblica, come anche del dispotismo; dell’arte del dire; delle lingue (non solo quelle neoromanze) come dimensione e valore culturale. La Roma antica e la Universitas Christiana sono divenute luogo comune europeo della memoria (lieux de mémoire, Pierre Nora). Attorno alla visione cristiana di Roma ruotano, tuttavia, conflitti che rimandano alla storia e che restano nella memoria europea: la Roma dei protestanti, degli ortodossi, dei cattolici e degli ebrei. È un luogo nella memoria d’Europa; può essere inteso come base per insormontabili differenze, oppure piuttosto l’occasione per intraprendere un dialogo con l’altro, attraverso il rispetto delle reciproche frontiere, o forse anche con il loro rispettivo abbattimento.

Il patrimonio lasciato in eredità dall’Impero romano, dalle colonne celebrative agli archi di trionfo, dai monumenti, (il Foro romano, il Marco Aurelio, il Colosseo, la Bocca della verità, per citarne solo alcuni in minima parte) agli epitaffi, alla pittura e ai classici latini, sono entrati nell’iconografia di tutti i Paesi europei come modello artistico e punto di riferimento tecnico-stilistico. Il fascino della città eterna dura fino ad oggi. Da soggiorni intellettuali a Roma sono nate opere varie, tutte si rifanno al Viaggio inItalia di Goethe: alcune negano l’importanza dell’eredità romana, altre aprono un gioco postmoderno con questa tradizione chiave della cultura europea.

La conferenza ha carattere interdisciplinare. Nasce per raccogliere le varie concezioni legate alla città di Roma che risiedono nelle varie culture d’Europa, e per porre il quesito di una Roma come lieu de mémoire per l’Europa: Roma è prima di tutto una memoria, un’eredità culturale che da secoli attira invasori, pellegrini, artisti, intellettuali e viaggiatori? O aspira piuttosto a un proprio titolo, nazionale o di identità sociale, per cui può assurgere a una sorta di lasciapassare ai salotti storico-culturali? La percezione delle differenze tra la cultura greca e quella romana, tra la latina e la bizantina, può influire oggi sulle identità dell’Europa centro-orientale, in particolare su quelle che, ad esempio per effetto di processi di trasformazione, si sono trovate in crisi? Ed eventualmente, come?

Si propongono i seguenti campi tematici come ambito problematico della conferenza:

– Roma come metropoli nelle letterature europee;

– Roma come pattumiera di culture;

– Roma siamo noi: espropriazioni confessionali e nazionali di tradizioni di Roma;

– Icone e simboli di Roma, ovvero le loro funzioni nelle culture europee;

–Da Cesare e Nerone passando per Vittorio Emanuele e Mussolini: romani celebri nella letteratura;

– Europa/Europe del Centro: dove e come l’Oriente incontra l’Occidente? Il limes nelle letterature d’Europa;

– Roma nelle “lingue-culture” dell’Europa di ieri e di oggi;

– Nomi di Roma e onimia ispirata da Roma;

– Stereotipi legati al fascino e all’influsso di Roma.

Vi preghiamo di inviare gli abstract dei vostri interventi (1000 caratteri ca.) e una breve informazione (indirizzo, e-mail, affiliazione accademica, nota biografica) entro il 1º marzo 2018 ai seguenti indirizzi email: karolina.sidowska@uni.lodz.pl (interventi in tedesco o inglese) o stefano.cavallo@uni.lodz.pl (italiano).

400 zł (100 euro), per i dottorandi 200 zł (50 euro)


  • RSS