konferencje-historyczne

Blog informacyjny dla studentów i miłośników historii.

Wpisy w kategorii: Współczesność

Miejsce: Kraków
Termin: 25-27 V 2018
Zgłoszenia: 31 I 2018
Link: https://kalaniewlasnegogniazda.wordpress.com/

 

______

Kalanie własnego gniazda. Kultura, prawo, społeczeństwo

Ogólnopolska interdyscyplinarna konferencja naukowa

Uniwersytet Jagielloński, Kraków, 25-27 maja 2018 r.

 

Nestbeschmutzer, „ta/ten, co kala własne gniazdo”, to postać strukturalnie niespokojna i nerwowa. Jest zawieszona pomiędzy dwoma światami: tym, który będąc jej tak dobrze znany, napawa ją odrazą i tego, ku któremu kieruje swój głos prawdy. Pierwszy to świat jej własnej wspólnoty, jej kraju czy języka, w którym nie tylko dzieje się źle, ale zło działa przy milczącym wsparciu społeczności. Drugi to albo rzeczywistość zewnętrzna – inna rodzina, inne miasto, inny kraj czy kontynent – albo wyobrażony świat wolności, który tkwi gdzieś jeszcze w umysłach ludzi i potrzebuje nazwania rzeczy po imieniu, by się odrodzić spod duszącego ucisku społecznych tabu. Życie Nestbeschmutzera jest zwykle pasmem trudów. Pierwszy świat takiej osoby nienawidzi, często ściga ją i opluwa; drugi często nie chce jej słuchać.

Kalanie własnego gniazda karane jest na różnych poziomach. Społeczeństwa nie lubią Nestbeschmutzerów, woląc spokój i gęstą, choć swojską atmosferę zakłamania. Nie lubią ich też państwa, zamykając usta, blokując możliwość badań, przewidując w różnych regulacjach prawnych sankcje dla tych, którzy okazują narodowi lekceważenie albo „pomawiają” go o udział w uwierających pamięć zdarzeniach. Ale i pozycja podmiotowa samego Nestbeschmutzera nie jest łatwa: demaskując i krytykując zło, zagląda mu w oczy, przez co – wedle spostrzeżenia Nietzschego – nie pozostaje bez szwanku. Kalającym własne gniazdo grożą obsesje, neurozy i zgorzknienie, a nade wszystko publiczna asocjacja ze zjawiskiem, które chcą usunąć.

Nestbeschmutzer niejedno ma imię. Może być pisarzem/pisarką, jak Thomas Bernhard czy Elfriede Jellinek, czołowi austriaccy „kalacze”, dzięki którym ta pozycja stała się powszechnie rozpoznawana w kulturze. Może być naukowcem bądź badaczką – historyczką, socjologiem lub antropolożką – albo prawnikiem. Ale również pozycje podmiotowe kalających mogą być diametralnie różne – począwszy od tych, którzy robią to z rozmysłem, czasem wręcz lubując się we wzbudzaniu wściekłości wspólnot, a skończywszy na tych, których mocna lojalność wobec własnej społeczności niespodziewanie zostaje nadszarpnięta przez silniejszą wierność prawdzie i sprawiedliwości.

Jesteśmy przekonani, że zarówno w Europie, jak i przede wszystkim w Polsce, obecne czasy znów stwarzają przestrzeń, w której Nestbeschmutzung może – a zapewne i powinien – się pojawiać. Ponownie jednak spotyka się on z niechętnymi bądź jawnie wrogimi reakcjami wspólnot. Dlatego chcielibyśmy przyjrzeć się bliżej temu zjawisku we wszystkich jego aspektach. Interdyscyplinarna konferencja Kalający własne gniazdo – stawia sobie za cel zgromadzić wszystkich badaczy i wszystkie badaczki, dla których problematyka Nestbeschmutzungu wydaje się interesująca. Chcielibyśmy zaprosić Państwa do wspólnego zastanowienia się nad wszystkimi możliwymi płaszczyznami tego zjawiska. Interesują nas zarówno teksty kultury, które chcą demaskować i obnażać zakłamanie wspólnot, pozycje oraz problemy ich autorów i autorek, jak również psychologiczne aspekty krytykowania własnej społeczności oraz prawne konsekwencje ujawniania prawdy i konfrontowania się ze społecznymi tabu.

Propozycje tematów:

1.      Rodzina, miasto, społeczeństwo, kraj, religia, dziedzictwo – zakres krytyki Nestbeschmutzera kiedyś i dziś.

2.      Kto kala swoje gniazdo? Artystyczne, prawne, polityczne i psychologiczne konteksty strategii podmiotowej.

3.      Nestbeschmutzer, Whistleblower czy kalający gniazdo? Językowe i przekładowe konteksty zagadnienia.

4.      Nestbeschmutzer a nowoczesna tożsamość narodowa – powiązania, krytyka, współzależności.

5.      Czy Nestbeschmutzer może być zbawiony? Społeczne, narodowe i religijne konsekwencje kalania własnego gniazda.

6.      Czy autobiografią można kalać własne gniazdo? Wyznania, biografie i dokumenty osobiste wobec dominującego dyskursu historycznego.

7.      Nestbeschmutzer, czyli rozdrapywanie ran. Związki twórców i uczestników debaty publicznej z własną oraz dziedziczoną pamięcią.

8.      Od Benjamina Franklina do Chelsea Manning i Edwarda Snowdena. Whistleblower i amerykańska tradycja kalania własnego gniazda.

9.      National Whistleblower Appreciation Day, czyli przemiany dyskursu publicznego i strategii państwowych wobec Whistleblowerów.

10.  Jedwabne i inne sąsiedzkie pogromy Żydów w Polsce. Prawda historyczna a interesy wspólnoty narodowej w kontekście ujawniania przeszłości.

11.  Przeciwko kalaniu własnego gniazda. Narodowe wyobrażenia o spójnej historii Polski.

12.  Kontrowersje wokół sformułowania „polskie obozy koncentracyjne”. Rzeczywistość medialna i prawna.

13.  Rola Nestbeschmutzera wobec dominującej historii narodowej oraz historii mniejszości.

14.  Tradycja kalania własnego gniazda w kulturze europejskiej – światopogląd, strategie, tradycje.

15.  My/Oni, czyli wspólnota, jednostka, wykluczenie i konflikt w kontekście kalania własnego gniazda.

16.  Polityka historyczna wobec kalających własne gniazda.

17.  Ofiary, stygmaty i dziedziczenie pamięci. Przeszłość i krytyka w polskim, europejskim i międzynarodowym dyskursie publicznym.

18.  Media i „kalający własne gniazdo”.

19.  Nestbeschmutzer jako wróg publiczny czy sumienie narodu?

20.  Kłamstwo czy kalanie własnego gniazda? Retoryka milczenia i bez-prawdy.

21.  „To jest kalanie własnego gniazda, w mojej generacji byłoby to zupełnie nie do przyjęcia” (Lech Wałęsa) – rewizje, zmiany generacyjne, zmiany dyskursu publicznego oraz zmiany oceny Nestbeschmutzera współcześnie.

22.  Niechciane debaty i niewygodne książki. Jan Tomasz Gross, Marcin Kącki, Anna Bikont i inni.

23.  Prawda nas wyzwoli vs. „pranie brudów we własnym domu”. Frazeologia, retoryka i estetyka wypowiedzi o kalaniu własnego gniazda.

24.  „Donoszenie na Polskę”, czyli kim jest Nestbechmutzer w środkowej Europie XXI wieku.

25.  Thomas Bernhard, Elfriede Jelinek, Ulrich Seidl, Michael Haneke… Austria jako wzór kalanego gniazda.

26.  Granice wolności słowa „kalających własne gniazdo” w orzecznictwie trybunałów międzynarodowych (szczególnie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości UE), trybunałów konstytucyjnych oraz sądów krajowych.

27.  Regulacje prawa karnego stosowane przeciwko „kalającym własne gniazdo”.

28.  Prawne próby ustanowienia wizji historii.

29.  Cenzura prewencyjna i represyjna wobec Nestbeschmutzerów.

30.  Sposoby obrony „kalających własne gniazdo” przed sankcjami karnymi

Lista tematów ma charakter otwarty i nie powinna ograniczać propozycji referatów.

Zgłoszenia konferencyjne, zawierające wypełniony formularz zgłoszeniowy wraz z abstraktem (do 1000 znaków) prosimy przesyłać na adres e-mailowy: kalaniewlasnegogniazda@gmail.com Termin zgłoszeń upływa 31 stycznia 2018 r. Zastrzegamy sobie prawo do selekcji nadsyłanych zgłoszeń. Planowany czas wygłaszania referatu nie powinien przekraczać 20 minut. Opłata konferencyjna (200 zł – studenci / 300 zł – doktoranci, nieetatowi pracownicy naukowi / 400 zł – pełnoetatowi pracownicy naukowi) pokrywa koszty materiałów konferencyjnych, uroczystej kolacji, obiadu, przerw kawowych oraz część kosztów publikacji tomu konferencyjnego. W uzasadnionych przypadkach organizatorzy mogą zwolnić uczestnika z opłaty konferencyjnej. Organizatorzy nie zapewniają noclegów, ale w razie potrzeby służą pomocą w ich rezerwacji.

Wszelkie dodatkowe pytania należy kierować na adres e-mail.

Konferencja odbędzie się w salach Wydziału Polonistyki UJ (ul. Gołębia) oraz Instytutu Europeistyki UJ (Zamek w Przegorzały).

Podczas konferencji odbędą się wykłady keynote speakerów. Dotąd swój udział potwierdzili: prof. Joanna Tokarska-Bakir, prof. Ireneusz Kamiński, prof. Jan Grabowski oraz dr hab. Agnieszka Graff.

W ramach wydarzeń towarzyszących konferencji planowane są również spotkania z twórcami kultury oraz innymi specjalistami w dziedzinie.

Organizatorzy:

Wydział Polonistyki UJ

Instytut Europeistyki UJ

Centrum Badań Holokaustu UJ

 

Komitet naukowo-organizacyjny:

dr Wojciech Burek

dr hab. Jarosław Fazan

mgr Olga Szmidt

dr Przemysław Tacik

 

 

Adres e-mail: kalaniewlasnegogniazda@gmail.com

Miejsce: Rybnik
Termin: 14 III 2018
Zgłoszenia: 15 I 2018
Link:

______

Muzeum w Rybniku oraz Instytut Historii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach zapraszają do udziału w konferencji naukowej pt.
„Historia na turystycznym szlaku”
14 marca 2018 r.
W związku z prowadzonymi na licznych uczelniach w Polsce, w tym na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, kierunkami badań nad turystyką związaną z pamiątkami przeszłości, chcąc wskazać teoretyczne podstawy takich działań, a także zidentyfikować szanse i zagro- żenia dla tego działu turystyki, zapraszamy do udziału w konferencji naukowej pt. „Historia na turystycznym szlaku”.
W trakcie spotkania pragniemy zapoznać się i przybliżyć doświadczenia minionych lat, jak i nowe pomysły – projekty, które mają na uwadze wypromowanie ciekawego produktu jakim jest turystyka, oparta o rzetelną wiedzę interdyscyplinarną, łącząca nauki historyczne (nauki podstawowe historii), historię sztuki i architektury, nauki przyrodnicze, a także badanie dziedzictwa przemysłowego i krajobrazu industrialnego). Konferencję kierujemy do środowisk naukowych uczelni prowadzących kierunki związane z turystyką, promujących dziedzictwo, historyczne, kulturowe, urbanistyczne, etniczne, religijne (ośrodki pielgrzym- kowe, miejsca pamięci wspólnot religijnych) – jak różnego typu muzea, także prywatne lub prowadzone przez stowarzyszenia, parki tematyczne (w tym promujące dziedzictwo techniczne, przemysłowe). Zapraszamy również przedstawicieli instytucji miejskich – samorządów różnych szczebli, służb konserwatorskich, czy też placówek PTTK, które realizują promocję i zachowanie dziedzictwa przestrzeni. Kierujemy również naszą konferencję do firm, osób prywatnych – tworzących bazę hotelową i turystyczną w oparciu o zabytkowe obiekty i układy urbanistyczne oraz zajmujących się różnego rodzaju formami promowania i wykorzystania ofert turystyki historycznej (biura podróży, portale internetowe). Do udziału zachęcamy także przedstawicieli grup rekonstrukcyjnych. Nie pomijamy również duchowego aspektu, czyli ośrodków pątniczych, pielgrzymkowych i ich kustoszy działających w za- kreślonej przestrzeni współczesnych form religijności, lecz nie pozbawionej silnego tła historycznego, jako dodatkowego waloru miejsca. Pragniemy również zainteresować konferencją lokalnych wydawców publikacji, przewodników, i innych materiałów odwo- łujących się do materialnego dziedzictwa.
Poniżej przedstawiamy przykładowe tematy, które chcielibyśmy poruszyć:
1. Miasto w przestrzeni Śląska (czy też innych regionów) – miejsce świadome swoich walorów, czy świat bez przeszłości.
2. Industrialność – moda czy potrzeba przechowania świadectw materialnej przeszłości?
3. Jak oznaczamy znane i nieznane miejsca historii – wiedza z perspektywy tablicy informacyjnej.
4. Wydarzenie historyczne jako produkt turystyczny miejsca.
5. Student historii i jego możliwości zaistnienia na rynku turystycznym – założenia i realia.
6. Przestrzeń sacrum – miejsce duchowej kontemplacji a cel wycieczek turystycznych.
7. Wieś – świat z historią? Czy jest potrzeba jej eksponowania?
8. Szlaki komunikacyjne i urządzenia techniczne, czy je znamy?
9. Rocznice założenia, dni miast i gmin – jako walor poznania przeszłości.
10. Albumy, przewodniki, mapy, karty pocztowe – rzetelność i wiedza, czy tylko komercja?
11. Ludzie i świadomości przeszłości miejsc ich zamieszkania?
12. Samorząd w „zmaganiu się” z przeszłością. Ciekawa przeszłość walor czy obciążenie?
13. Hotel i gospodarstwo agroturystyczne a promocja miejsc ich egzystowania.
14. Stół i kulinaria w służbie promocji przeszłości.
15. Stowarzyszenia i grupy rekonstrukcji i ich rola w promocji historycznej przeszłości.
16. Etnografia i folklor regionu – dziedzictwo przeszłości czy też produkt współczesnych wyobrażeń o przeszłości.
17. Literatura o regionie – badania naukowe, kronikarskie dociekania, prace popularyzatorskie i ich wpływ na poznanie oraz upowszechnienie wiedzy.
18. Edukacja o regionie (regionach), miastach, gminach – jak jest?
Konferencja odbędzie się 14 marca 2018 r. w Muzeum w Rybniku. Z obrad zostaną prze- prowadzone bezpłatne transmisje online. Zgłoszenia, zawierające dane kontaktowe, afilia- cję oraz abstrakt wystąpienia (do 1000 znaków) prosimy przesyłać do 15 stycznia 2018 r. na adresy sekretarzy konferencji – keller@muzeum.rybnik.pl oraz zbyszek_hojka@o2.pl. Udział w konferencji jest bezpłatny; organizatorzy nie pokrywają kosztów noclegów ani dojazdów. Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do wyboru referatów.
Organizatorzy:
Muzeum w Rybniku – dr Bogdan Kloch (kloch@muzeum.rybnik.pl, tel. 32 43 27 460); dr Dawid Keller (keller@muzeum.rybnik.pl, tel. 32 43 27 477)
Instytut Historii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach – (ih.wns@us.edu.pl, tel. 32 359 1314)

Miejsce: Gdańsk
Termin: 06-07 IV 2018
Zgłoszenia: 31 I 2018
Link: http://www.nkdh.ug.edu.pl/2017/12/zaproszenie-na-konferencje-polska-gminna-i-powiatowa-regiony-na-przestrzeni-dziejow/

______

Naukowe Koło Doktorantów Historii oraz Naukowe Koło Historyków Uniwersytetu Gdańskiego serdecznie zapraszają do udziału w konferencji „Polska gminna i powiatowa – regiony na przestrzeni dziejów, która odbędzie się w dniach 6-7 kwietnia 2018 roku, na Wydziale Historii UG.

Chcielibyśmy zwłaszcza, aby w ramach konferencji została podjęta szeroko rozumiana tematyka historii regionów naszego kraju.  W związku z tym oczekujemy na zgłoszenia odnoszące się tematycznie do regionów geograficznych, politycznych, administracyjnych, kulturowych, historycznych, czy etnicznych itd.

Wydarzenie ma mieć charakter interdyscyplinarny, zapraszamy więc nie tylko historyków, ale także badaczy innych dziedzin, których obszar zainteresowań odnosi się do badań lokalnych w ujęciu historycznym.

W związku z powyższym, organizatorzy planują utworzenie kilku paneli tematycznych, oczywiście – w zależności od ilości otrzymanych zgłoszeń. Przewidywany czas na wystąpienie – 20 min.

Podsumowanie:

Data i miejsce: 6-7 kwietnia 2018 r., Wydział Historyczny Uniwersytetu Gdańskiego.

Termin nadsyłania zgłoszeń: 31.01.2018 r.

Opłata konferencyjna: 80 zł.

e-mail nkdh@ug.edu.pl

tel. 508 128 380

Miejsce: Warszawa
Termin: 09-10 IV 2018
Zgłoszenia: 31 XII 2017
Link: https://www.facebook.com/events/1995405314078776/

______

Studenckie Koło Naukowe Historyków Uniwersytetu Warszawskiego ma zaszczyt zaprosić Państwa na XV Ogólnopolską interdyscyplinarną studencko-doktorancką konferencję naukową pod tytułem “Konstrukcja Czasu. Teoria i praktyka”. Odbędzie się ona w dniach 9-10 kwietnia 2018 roku w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego.

Czas od zawsze odgrywa kluczową rolę w postrzeganiu przez ludzi świata, a życie podporządkowuje się jego upływowi. Czas zwykły przedzielony jest czasem świątecznym, czasem wolnym, czasem dla rodziny i czasem w samotności. Rachuba czasu, jego użytkowanie i rytm podlegają ciągłym społecznym zmianom. Zagadnienie czasu jest interdyscyplinarne i z tego powodu powinno być przedstawione z perspektywy różnych dziedzin wiedzy. W ramach organizowanej przez nas konferencji naukowej zapraszamy wszystkich studentów i doktorantów do zaprezentowania swoich badań i przemyśleń dotyczących konstrukcji i istoty czasu.

Chcielibyśmy się skupić na następujących zagadnieniach:

-czas i jego wpływ na funkcjonowanie grup i jednostek
-przemyślenia na temat czasu, rozważania filozoficzne i praktyczne
-odczuwanie czasu i emocje jakie wywołuje
-istota czasu – ważny czy bagatelizowany?
-podział czasu a podział życia człowieka
-przeszłość, teraźniejszość i przyszłość
-znaczenie czasu, między skrupulatnym liczeniem a brakiem jego dostrzegania
-czas wolny – wynalazek nowoczesności?

Ze względu na bardzo szerokie ujęcie tematu, nasze zaproszenie kierujemy do przedstawicieli nauk humanistycznych, społecznych oraz ścisłych: historyków, judaistów, historyków sztuki, filozofów, kulturoznawców, antropologów, literaturoznawców, filologów, archeologów, geologów, socjologów, geografów, politologów, prawników, fizyków i biologów, a także reprezentantów wszystkich niewymienionych nauk humanistycznych, społecznych i ścisłych zainteresowanych tematem.

Opłata konferencyjna wynosi 35 zł.

Abstrakty (do 2000 znaków) prosimy przesyłać do 31 grudnia 2017 roku poprzez załączony formularz: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSeUTE5JPJ8I39WGZbrZX_JLdRaFfWYhZNOZEPFhf8Kp3Mq4Ww/viewform?usp=sf_link

W razie pytań prosimy o kontakt mailowy: konstrukcjaczasu@gmail.com

Miejsce: Kielce
Termin: 29-30 V 2018
Zgłoszenia: 06 I 2018
Link: http://classica-mediaevalia.pl/2017/09/cfp-medicina-antiqua-mediaevalia-et-moderna-historia-filozofia-religia/

 

______

Do 6 stycznia 2018 r. można nadsyłać zgłoszenia udziału w interdyscyplinarnej konferencji naukowej Medicina antiqua, mediaevalia et moderna. Historia – filozofia – religia, która odbędzie się w Kielcach w dniach 29-30 maja 2018 r.

classica-mediaevalia.pl/wp-content/uploads/2017/09/Informacja-o-konferencji-formularz.docx

Miejsce: Łódź
Termin: 20-22 IX 2018
Zgłoszenia: 01 III 2018
Link:

______

W dniach 20-22 września 2018 r. w Łodzi odbędzie się konferencja pt. Et in Arcadia Ego. Roma come luogo della memoria nelle culture europee. Zgłoszenia można przesyłać do 1 marca 2018 r.

La nota citazione latina Et in Arcadia Ego divenne il motto di Viaggio in Italia di Goethe. Per i tedeschi, il cui Paese – pur non esistendo più da secoli – ancora si chiamava Sacro Romano Impero della Nazione Germanica, Roma rivestiva un’importanza particolare. Scrittori, pittori e studiosi vi cercavano la propria identità culturale, che potesse sostituire la patria mancante. Quindi non è da meravigliarsi che i viaggi in Italia (Bildungsreisen) erano a partire dal XVII secolo una sorta di obbligo per ogni tedesco desideroso di pervenire ad una formazione completa.

Il mito di Roma, dei suoi nomi, (urbs aeterna – Tibullo, aurea RomaRoma felix, sacra urbsprinceps urbium– Ovidio, domina – Orazio, caput orbis terrarium – Tito Livio, caput rerum – Tacito, caput mundi – Lucano), si è formato e perpetuato grazie ai classici della letteratura latina, che l’hanno prolungato nel corso dei secoli; si tratta di riferimenti culturali noti, che restano presenti ancora oggi nelle nostre lingue. Roma è immagine delle Istituzioni (di quelle antiche come di quelle europee di oggi), del diritto laico, della politica, della democrazia, della Repubblica, come anche del dispotismo; dell’arte del dire; delle lingue (non solo quelle neoromanze) come dimensione e valore culturale. La Roma antica e la Universitas Christiana sono divenute luogo comune europeo della memoria (lieux de mémoire, Pierre Nora). Attorno alla visione cristiana di Roma ruotano, tuttavia, conflitti che rimandano alla storia e che restano nella memoria europea: la Roma dei protestanti, degli ortodossi, dei cattolici e degli ebrei. È un luogo nella memoria d’Europa; può essere inteso come base per insormontabili differenze, oppure piuttosto l’occasione per intraprendere un dialogo con l’altro, attraverso il rispetto delle reciproche frontiere, o forse anche con il loro rispettivo abbattimento.

Il patrimonio lasciato in eredità dall’Impero romano, dalle colonne celebrative agli archi di trionfo, dai monumenti, (il Foro romano, il Marco Aurelio, il Colosseo, la Bocca della verità, per citarne solo alcuni in minima parte) agli epitaffi, alla pittura e ai classici latini, sono entrati nell’iconografia di tutti i Paesi europei come modello artistico e punto di riferimento tecnico-stilistico. Il fascino della città eterna dura fino ad oggi. Da soggiorni intellettuali a Roma sono nate opere varie, tutte si rifanno al Viaggio inItalia di Goethe: alcune negano l’importanza dell’eredità romana, altre aprono un gioco postmoderno con questa tradizione chiave della cultura europea.

La conferenza ha carattere interdisciplinare. Nasce per raccogliere le varie concezioni legate alla città di Roma che risiedono nelle varie culture d’Europa, e per porre il quesito di una Roma come lieu de mémoire per l’Europa: Roma è prima di tutto una memoria, un’eredità culturale che da secoli attira invasori, pellegrini, artisti, intellettuali e viaggiatori? O aspira piuttosto a un proprio titolo, nazionale o di identità sociale, per cui può assurgere a una sorta di lasciapassare ai salotti storico-culturali? La percezione delle differenze tra la cultura greca e quella romana, tra la latina e la bizantina, può influire oggi sulle identità dell’Europa centro-orientale, in particolare su quelle che, ad esempio per effetto di processi di trasformazione, si sono trovate in crisi? Ed eventualmente, come?

Si propongono i seguenti campi tematici come ambito problematico della conferenza:

– Roma come metropoli nelle letterature europee;

– Roma come pattumiera di culture;

– Roma siamo noi: espropriazioni confessionali e nazionali di tradizioni di Roma;

– Icone e simboli di Roma, ovvero le loro funzioni nelle culture europee;

–Da Cesare e Nerone passando per Vittorio Emanuele e Mussolini: romani celebri nella letteratura;

– Europa/Europe del Centro: dove e come l’Oriente incontra l’Occidente? Il limes nelle letterature d’Europa;

– Roma nelle “lingue-culture” dell’Europa di ieri e di oggi;

– Nomi di Roma e onimia ispirata da Roma;

– Stereotipi legati al fascino e all’influsso di Roma.

Vi preghiamo di inviare gli abstract dei vostri interventi (1000 caratteri ca.) e una breve informazione (indirizzo, e-mail, affiliazione accademica, nota biografica) entro il 1º marzo 2018 ai seguenti indirizzi email: karolina.sidowska@uni.lodz.pl (interventi in tedesco o inglese) o stefano.cavallo@uni.lodz.pl (italiano).

400 zł (100 euro), per i dottorandi 200 zł (50 euro)

Miejsce: Szczecin
Termin: 11 V 2018
Zgłoszenia: 18 XII 2017
Link: https://www.facebook.com/khwus/
______

III Studencka Konferencja Dziejów Wojskowości- Wielkie rewolucje i wielcy wodzowie.

Po raz trzeci Koło Historii Wojskowości Uniwersytetu Szczecińskiego ma przyjemność zaprosić wszystkich studentów oraz doktorantów na Studencką Konferencją Dziejów Wojskowości, która odbędzie się 11 maja 2018 roku w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Szczecińskiego. Nadchodząca edycja ma zachęcić przyszłych prelegentów do dyskusji nad wielkimi rewolucjami oraz postaciami, które w szczególny sposób wpisały się w dzieje wojen i wojskowości. Organizatorzy przewidują publikację artykułów w postaci monografii naukowej.
Zgłoszenia przyjmujemy na adres mailowy: szczecinskdw@gmail.com
Ważne terminy:
18 grudnia 2017 r.- zakończenie przyjmowania zgłoszeń referatów;
1-10 stycznia 2018 r. – przyjmowanie opłat konferencyjnych;
8 stycznia 2018 r. – ostatni dzień przysyłania artykułów do publikacji;
11 maja 2018 r. – dzień konferencji
KOSZT:
60 zł – uczestnictwo w konferencji
60 zł – publikacja artykułu w monografii

XXVI OZHS

Brak komentarzy

Miejsce: Łódź
Termin: 17-21 IV 2018
Zgłoszenia: 7 I 2018
Link: http://www.26ozhs.uni.lodz.pl

Szanowni Państwo!

 

Studenckie Koło Naukowe Historyków Uniwersytetu Łódzkiego ma przyjemność zaprosić Państwa do udziału w XXVI Ogólnopolskim Zjeździe Historyków Studentów, który odbędzie się w dniach 17-21 IV 2018 r. w Łodzi.

Czym jest OZHS?

OZHS to największa w Polsce cykliczna studencko-doktorancka konferencja naukowa organizowana co roku od 26 lat przez różne polskie ośrodki akademickie. Uniwersytet Łódzki uzyskał prawo do organizacji XXVI Ogólnopolskiego Zjazdu Historyków Studentów jednogłośną decyzją sejmiku XXV OZHS w Poznaniu. W ten sposób wydarzenie to po 11 latach przerwy powraca do Łodzi. Łódzki OZHS, choć niejubileuszowy, również ma wyjątkowe znaczenie, ponieważ zbiega się z setną rocznicą odzyskania przez Polskę niepodległości. W związku z tym szczególnie zależy nam, by zjazd zrobił jak najkorzystniejsze wrażenie na jego uczestnikach i pragniemy dołożyć starań, by został zapamiętany równie dobrze jak pierwszy łódzki OZHS z 2007 r.

Atrakcje towarzyszące zjazdowi

OZHS nie jest zwykłą konferencją, ograniczającą się do wygłaszania referatów i dyskusji. Towarzyszy mu szereg atrakcji umożliwiających gościom poznanie specyfiki miasta i uniwersytetu, który danego roku zajmuje się organizacją przedsięwzięcia. Oferujemy uczestnikom OZHS-u udział w imprezach integracyjnych (jedna każdego dnia) i warsztatach, wycieczki do muzeów oraz zwiedzanie Łodzi. W trakcie zjazdu będzie można też wysłuchać wykładów znanych historyków.

Kilka słów o Łodzi

Łódź to trzecie pod względem wielkości miasto w Polsce, położone w samym centrum kraju. Dzięki licznym połączeniom lotniczym, kolejowym i autobusowym łatwo tu dotrzeć z każdego miejsca w Europie. W XIX w. miasto rozwijało się bardzo intensywnie dzięki przemysłowi włókienniczemu i do dziś zachowało niezwykły postindustrialny charakter i architekturę. Słynie z przemysłu filmowego (tu swoją karierę zaczynał min. Roman Polański) i wielokulturowości (łączy dziedzictwo Polaków, Niemców Żydów i Rosjan)

Zgłoszenia i abstrakty

Streszczenia referatów (do 4000 znaków) należy przesyłać do 7 I 2018 r. poprzez formularz zamieszczony na naszej stronie internetowej (26ozhs.uni.lodz.pl/r/). Tekst musi zawierać podstawową bibliografię (źródła i opracowania). Proponowany temat może dotyczyć dowolnego zagadnienia historycznego. Jesteśmy otwarci także na reprezentantów innych niż historia dziedzin humanistyki, pod warunkiem, że prezentowane przez nich tematy będą miały pewien związek z historią.

Referaty mogą zostać wygłoszone w języku polskim lub językach kongresowych:

-angielskim

-francuskim

-niemiecki

-rosyjskim

Termin i miejsce zjazdu

XXVI OZHS odbędzie się w dniach 17-21 IV 2017 r. w Instytucie Historii UŁ (ul. Kamińskiego 27a, 90-219 Łódź).

Wysokość opłaty konferencyjnej

Opłata konferencyjna wynosi 70 zł. Zawiera się w niej koszt uczestnictwa we wszystkich wydarzeniach związanych ze zjazdem, materiały konferencyjne, oraz możliwość publikacji artykułu w publikacji pozjazdowej. Nie obejmuje kosztów ewentualnych noclegów i obiadów.

Wysokość opłaty za nocleg (opcjonalnie)

Opłata wynosi 30 zł za każdy dzień. Bazę noclegową zapewnia Centrum Szkoleniowo-Konferencyjne UŁ.

Obiady

Informacje dotyczące płatności za posiłki podamy w późniejszym terminie.

Informacje o zgłoszeniach

do 7 I 2018 r. – rejestracja elektroniczna poprzez stronę internetową i wysyłanie zgłoszeń

do 4 II 2018 r. – ogłoszenie listy zakwalifikowanych referatów

do 11 II 2018 r. – rozsyłanie wstępnych programów wraz z danymi potrzebnymi do dokonania opłaty konferencyjnej

do 2 III 2018 r. – przyjmowanie opłat konferencyjnych

po 2 III 2018 r. – rozsyłanie ostatecznych wersji harmonogramu i informacji o planowanych wycieczkach i imprezach integracyjnych

Kontakt

Więcej informacji znajdziecie Państwo na naszej stronie internetowej http://www.26ozhs.uni.lodz.pl oraz na naszym facebooku: https://www.facebook.com/XXVIOZHS/. Na wszelkie pytania odpowiemy za pośrednictwem adresu mailowego: 26ozhs@gmail.com

 

Miejsce: Warszawa

Termin: 23-24 XI 2017

Zgłoszenia:

Link: http://www.ispan.pl/pl/konferencja-krytyka-artystyczna-kobiet

 

 

 

______

 

Konferencja Krytyka artystyczna kobiet

23-24 listopada 2017

Instytut Sztuki PAN, ul. Długa 26/28

Program (wstępny, mogą być jeszcze drobne zmiany)

 

1 dzień

10:00 – powitanie

10:15 – 12:45

Monika Myszor-Ciecieląg, Aleksandra Borkowska. Pisarka niepokorna?

Joanna M. Sosnowska: Krytyka emocjonalna Marii Konopnickiej

Beata Łazarz: Dyletantka. O krytyce sztuki Romualdy Baudouin de Courtenay

Katarzyna Gębarowska: Jadwiga Golcz (1866-1936) – zapomniana krytyczka fotografii przełomu XIX/XX w.

Magdalena Kasa: Krytyka artystyczna kobiet a kwestia rzeźby

12:45-13:30 – przerwa na lunch

13:30-15:30

Diana Wasilewska: Krytyka artystyczna kobiet w prasie kobiecej dwudziestolecia międzywojennego

Nadia Poliszczuk: Galicyjska krytyka artystyczna jako kulturalny fenomen dwudziestolecia międzywojennego: pryzmat wizji kobiecej

Przemysław Strożek: Mizoginizm i emancypacja. Włoski futuryzm w ujęciu polskich krytyczek do 1933 roku

Anita Kłos: Włochy Emilii Szenwic

15:30-16:00 – przerwa na kawę

16:00-17:30

Katarzyna Kulpińska: Polskie krytyczki dwudziestolecia międzywojennego o grafice

Dorota Kownacka-Rogulska: Neli Samotyhowej wykładnia sztuki

Malina Barcikowska/Anna Brzezińska: Krytyka artystyczna Neli Samotyhowej na łamach czasopism „Bluszcz” i „Kobieta Współczesna”

Podsumowanie dnia – dyskusja

2 dzień

10:00-12:30

Ewa Toniak: Krytyczki a socrealizm: wstępne rozpoznania

Katarzyna Urbańska: Ewa Garztecka i Klub Krzywego Koła

Karolina Zychowicz: Gizela Szancerowa – dyrektorka Zachęty

Karolina Łabowicz-Dymanus: Władysława Jaworska: “efekt Matyldy”

Anna Maria Leśniewska-Zagrodzka: Rzeźba i jej twórca w perspektywie krytycznej Jadwigi Jarnuszkiewicz

12:30-13:30 – przerwa na lunch

13:30-16.00

Marcin Lachowski: Krytyka artystyczna kobiet wobec przemian w sztuce lat 60. i 70.

Wiktoria Szczupacka: Kronikarki mają głos. Obrazy polskiego życia artystycznego lat 70. w książkach autorstwa uczestniczek i organizatorek wydarzeń

Marek Maksymczak: „Wyczekiwanie”. Urszula Czartoryska i „Młodzi malarze Krakowa”. 

Kamila Leśniak: Urszula Czartoryska jako krytyczka fotografii

Magdalena Durda-Dmitruk: Polskie artystki we Francji XX / XXI w. – krytyka artystyczna Joanny Sitkowskiej-Bayle

Podsumowanie i zakończenie

Miejsce: Kraków
Termin: 25-27 V 2018
Zgłoszenia: 31 I 2018
Link: https://kalaniewlasnegogniazda.wordpress.com/

 

______

Kalanie własnego gniazda. Kultura, prawo, społeczeństwo

 

Ogólnopolska interdyscyplinarna konferencja naukowa

Uniwersytet Jagielloński, Kraków, 25-27 maja 2018 r.

 

Nestbeschmutzer, „ta/ten, co kala własne gniazdo”, to postać strukturalnie niespokojna i nerwowa. Jest zawieszona pomiędzy dwoma światami: tym, który będąc jej tak dobrze znany, napawa ją odrazą i tego, ku któremu kieruje swój głos prawdy. Pierwszy to świat jej własnej wspólnoty, jej kraju czy języka, w którym nie tylko dzieje się źle, ale zło działa przy milczącym wsparciu społeczności. Drugi to albo rzeczywistość zewnętrzna – inna rodzina, inne miasto, inny kraj czy kontynent – albo wyobrażony świat wolności, który tkwi gdzieś jeszcze w umysłach ludzi i potrzebuje nazwania rzeczy po imieniu, by się odrodzić spod duszącego ucisku społecznych tabu. Życie Nestbeschmutzera jest zwykle pasmem trudów. Pierwszy świat takiej osoby nienawidzi, często ściga ją i opluwa; drugi często nie chce jej słuchać.

Kalanie własnego gniazda karane jest na różnych poziomach. Społeczeństwa nie lubią Nestbeschmutzerów, woląc spokój i gęstą, choć swojską atmosferę zakłamania. Nie lubią ich też państwa, zamykając usta, blokując możliwość badań, przewidując w różnych regulacjach prawnych sankcje dla tych, którzy okazują narodowi lekceważenie albo „pomawiają” go o udział w uwierających pamięć zdarzeniach. Ale i pozycja podmiotowa samego Nestbeschmutzera nie jest łatwa: demaskując i krytykując zło, zagląda mu w oczy, przez co – wedle spostrzeżenia Nietzschego – nie pozostaje bez szwanku. Kalającym własne gniazdo grożą obsesje, neurozy i zgorzknienie, a nade wszystko publiczna asocjacja ze zjawiskiem, które chcą usunąć.

Nestbeschmutzer niejedno ma imię. Może być pisarzem/pisarką, jak Thomas Bernhard czy Elfriede Jellinek, czołowi austriaccy „kalacze”, dzięki którym ta pozycja stała się powszechnie rozpoznawana w kulturze. Może być naukowcem bądź badaczką – historyczką, socjologiem lub antropolożką – albo prawnikiem. Ale również pozycje podmiotowe kalających mogą być diametralnie różne – począwszy od tych, którzy robią to z rozmysłem, czasem wręcz lubując się we wzbudzaniu wściekłości wspólnot, a skończywszy na tych, których mocna lojalność wobec własnej społeczności niespodziewanie zostaje nadszarpnięta przez silniejszą wierność prawdzie i sprawiedliwości.

Jesteśmy przekonani, że zarówno w Europie, jak i przede wszystkim w Polsce, obecne czasy znów stwarzają przestrzeń, w której Nestbeschmutzung może – a zapewne i powinien – się pojawiać. Ponownie jednak spotyka się on z niechętnymi bądź jawnie wrogimi reakcjami wspólnot. Dlatego chcielibyśmy przyjrzeć się bliżej temu zjawisku we wszystkich jego aspektach. Interdyscyplinarna konferencja Kalający własne gniazdo – stawia sobie za cel zgromadzić wszystkich badaczy i wszystkie badaczki, dla których problematyka Nestbeschmutzungu wydaje się interesująca. Chcielibyśmy zaprosić Państwa do wspólnego zastanowienia się nad wszystkimi możliwymi płaszczyznami tego zjawiska. Interesują nas zarówno teksty kultury, które chcą demaskować i obnażać zakłamanie wspólnot, pozycje oraz problemy ich autorów i autorek, jak również psychologiczne aspekty krytykowania własnej społeczności oraz prawne konsekwencje ujawniania prawdy i konfrontowania się ze społecznymi tabu.

 

Propozycje tematów:

1.      Rodzina, miasto, społeczeństwo, kraj, religia, dziedzictwo – zakres krytyki Nestbeschmutzera kiedyś i dziś.

2.      Kto kala swoje gniazdo? Artystyczne, prawne, polityczne i psychologiczne konteksty strategii podmiotowej.

3.      Nestbeschmutzer, Whistleblower czy kalający gniazdo? Językowe i przekładowe konteksty zagadnienia.

4.      Nestbeschmutzer a nowoczesna tożsamość narodowa – powiązania, krytyka, współzależności.

5.      Czy Nestbeschmutzer może być zbawiony? Społeczne, narodowe i religijne konsekwencje kalania własnego gniazda.

6.      Czy autobiografią można kalać własne gniazdo? Wyznania, biografie i dokumenty osobiste wobec dominującego dyskursu historycznego.

7.      Nestbeschmutzer, czyli rozdrapywanie ran. Związki twórców i uczestników debaty publicznej z własną oraz dziedziczoną pamięcią.

8.      Od Benjamina Franklina do Chelsea Manning i Edwarda Snowdena. Whistleblower i amerykańska tradycja kalania własnego gniazda.

9.      National Whistleblower Appreciation Day, czyli przemiany dyskursu publicznego i strategii państwowych wobec Whistleblowerów.

10.  Jedwabne i inne sąsiedzkie pogromy Żydów w Polsce. Prawda historyczna a interesy wspólnoty narodowej w kontekście ujawniania przeszłości.

11.  Przeciwko kalaniu własnego gniazda. Narodowe wyobrażenia o spójnej historii Polski.

12.  Kontrowersje wokół sformułowania „polskie obozy koncentracyjne”. Rzeczywistość medialna i prawna.

13.  Rola Nestbeschmutzera wobec dominującej historii narodowej oraz historii mniejszości.

14.  Tradycja kalania własnego gniazda w kulturze europejskiej – światopogląd, strategie, tradycje.

15.  My/Oni, czyli wspólnota, jednostka, wykluczenie i konflikt w kontekście kalania własnego gniazda.

16.  Polityka historyczna wobec kalających własne gniazda.

17.  Ofiary, stygmaty i dziedziczenie pamięci. Przeszłość i krytyka w polskim, europejskim i międzynarodowym dyskursie publicznym.

18.  Media i „kalający własne gniazdo”.

19.  Nestbeschmutzer jako wróg publiczny czy sumienie narodu?

20.  Kłamstwo czy kalanie własnego gniazda? Retoryka milczenia i bez-prawdy.

21.  „To jest kalanie własnego gniazda, w mojej generacji byłoby to zupełnie nie do przyjęcia” (Lech Wałęsa) – rewizje, zmiany generacyjne, zmiany dyskursu publicznego oraz zmiany oceny Nestbeschmutzera współcześnie.

22.  Niechciane debaty i niewygodne książki. Jan Tomasz Gross, Marcin Kącki, Anna Bikont i inni.

23.  Prawda nas wyzwoli vs. „pranie brudów we własnym domu”. Frazeologia, retoryka i estetyka wypowiedzi o kalaniu własnego gniazda.

24.  „Donoszenie na Polskę”, czyli kim jest Nestbechmutzer w środkowej Europie XXI wieku.

25.  Thomas Bernhard, Elfriede Jelinek, Ulrich Seidl, Michael Haneke… Austria jako wzór kalanego gniazda.

26.  Granice wolności słowa „kalających własne gniazdo” w orzecznictwie trybunałów międzynarodowych (szczególnie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości UE), trybunałów konstytucyjnych oraz sądów krajowych.

27.  Regulacje prawa karnego stosowane przeciwko „kalającym własne gniazdo”.

28.  Prawne próby ustanowienia wizji historii.

29.  Cenzura prewencyjna i represyjna wobec Nestbeschmutzerów.

30.  Sposoby obrony „kalających własne gniazdo” przed sankcjami karnymi

Lista tematów ma charakter otwarty i nie powinna ograniczać propozycji referatów.

Zgłoszenia konferencyjne, zawierające wypełniony formularz zgłoszeniowy wraz z abstraktem (do 1000 znaków) prosimy przesyłać na adres e-mailowy: kalaniewlasnegogniazda@gmail.com Termin zgłoszeń upływa 31 stycznia 2018 r. Zastrzegamy sobie prawo do selekcji nadsyłanych zgłoszeń. Planowany czas wygłaszania referatu nie powinien przekraczać 20 minut. Opłata konferencyjna (200 zł – studenci / 300 zł – doktoranci, nieetatowi pracownicy naukowi / 400 zł – pełnoetatowi pracownicy naukowi) pokrywa koszty materiałów konferencyjnych, uroczystej kolacji, obiadu, przerw kawowych oraz część kosztów publikacji tomu konferencyjnego. W uzasadnionych przypadkach organizatorzy mogą zwolnić uczestnika z opłaty konferencyjnej. Organizatorzy nie zapewniają noclegów, ale w razie potrzeby służą pomocą w ich rezerwacji.

Wszelkie dodatkowe pytania należy kierować na adres e-mail.

Konferencja odbędzie się w salach Wydziału Polonistyki UJ (ul. Gołębia) oraz Instytutu Europeistyki UJ (Zamek w Przegorzały).

Podczas konferencji odbędą się wykłady keynote speakerów. Dotąd swój udział potwierdzili: prof. Joanna Tokarska-Bakir, prof. Ireneusz Kamiński, prof. Jan Grabowski oraz dr hab. Agnieszka Graff.

W ramach wydarzeń towarzyszących konferencji planowane są również spotkania z twórcami kultury oraz innymi specjalistami w dziedzinie.

Organizatorzy:

Wydział Polonistyki UJ

Instytut Europeistyki UJ

Centrum Badań Holokaustu UJ

 

Komitet naukowo-organizacyjny:

dr Wojciech Burek

dr hab. Jarosław Fazan

mgr Olga Szmidt

dr Przemysław Tacik

 

 

Adres e-mail: kalaniewlasnegogniazda@gmail.com


  • RSS