konferencje-historyczne

Blog informacyjny dla studentów i miłośników historii.

Wpisy z tagiem: wystawa

Miejsce: Kraków
Termin: 16 XI – 08 VII 2018 (15 XI 2017 wernisaż)
Zgłoszenia:
Link:
______

 15 listopada 2017, godz.18.00

Fabryka Emalia Oskara Schindlera

                         ul. Lipowa 4

 

Muzeum Historyczne Miasta Krakowa zaprasza na wystawę czasową zatytułowaną „Żegota. Ukryta pomoc”. Wystawa jest poświęcona ludziom zaangażowanym w działalność Rady Pomocy Żydom, którzy na rozmaite sposoby pomagali Żydom zamkniętym w gettach i obozach koncentracyjnych na terenie Generalnego Gubernatorstwa, a także ukrywającym się na tzw. aryjskich papierach.„Żegota” była podziemną organizacją, finansowaną w głównej mierze przez Rząd Polski na Uchodźstwie, skupiającą setki osób. Byli wśród nich m.in. lekarze, pracownicy opieki społecznej, kurierzy, łączniczki, konspiracyjni drukarze. Choć wywodzili się z różnych środowisk łączył ich wspólny cel: uratowanie przed Zagładą możliwie jak największej liczby Żydów. Współpracownicy „Żegoty” dostarczali fałszywych dokumentów, organizowali ucieczki z gett i obozów, znajdowali bezpieczne kryjówki, zajmowali się transportem osób zagrożonych, w tym także poza granice Generalnego Gubernatorstwa, zaopatrywali potrzebujących w żywność, leki i środki finansowe.

Wystawa jest opowieścią o bohaterstwie i poświęceniu, ale także o zdradzie i podłości, o odwadze i strachu, o nadziei i bezsilności, o ludzkiej godności i poniżeniu, o dokonywaniu wyborów, od których zależało życie innych, czyli o tym wszystkim, co towarzyszyło ludziom starającym się ratować Żydów przed losem, jakim przygotowali im Niemcy, którzy eksterminację tej grupy ludności uczynili jednym z celów III Rzeszy.  

Ekspozycja jest podzielona na trzy zasadnicze części. Pierwsza jest wprowadzeniem w tematykę Zagłady Żydów. Przedstawia postawy społeczeństwa polskiego wobec Zagłady, różne formy pomocy, zarówno indywidualnej jak i zorganizowanej. Szczególnie istotnym elementem tej części jest historia krakowskiej Rady Pomocy Żydom, jej metody działania oraz strategie ratowania ludzkiego życia. Zakres terytorialny i tematyczny tej części nie ogranicza się tylko do Krakowa, ze względu na obszar, jaki znajdował się pod opieką krakowskiej komórki Rady Pomocy Żydom, obejmujący południową część Polski w granicach przedwojennych – od Śląska po Lwów oraz na ścisłe związki z centralą w Warszawie i innymi miastami w Generalnym Gubernatorstwie.

Druga część wystawy skupia się na indywidualnych historiach pomocy z Krakowa i Małopolski, a także prezentuje warunki życia w ukryciu. Jej narracja jest prowadzona z perspektywy osób udzielających i szukających schronienia, jej celem jest inspirowanie odwiedzających do stawiania własnych pytań i poszukiwania odpowiedzi odnośnie ludzkich postaw w sytuacjach ekstremalnych. Ostatnia część w formie podsumowania prezentuje historię lat powojennych aż do czasów współczesnych, stawia pytania dotyczące uniwersalnego przesłania Żegoty, przedstawi podejmowane próby upamiętnienia działalności Rady Pomocy Żydom, a także szkicuje spory, jakie wokół tematu ratowania narosły w ostatnich dziesięcioleciach.  

Integralną częścią wystawy jest katalog, w którym przedstawiona jest m.in. historia krakowskiej Rady Pomocy Żydom, a także niepublikowane dotąd indywidualne historii ukrywania się i ratowania. Publikacja ma charakter pracy naukowo-badawczej, gdyż działalność krakowskiej RPŻ nie doczekała się dotąd szczegółowego opracowania, a także popularyzatorski.

Kurator wystawy: Bartosz Heksel
Miejsce wystawy: Fabryka Emalia Oskara Schindlera, ul. Lipowa 4

Czas trwania wystawy: 16.XI.2017 r. – 8.VII.2018 r.
Wernisaż : 15 listopada 2017 rok, godz.18.00, Fabryka Emalia Oskara Schindlera, ul. Lipowa 4

Bufet pod Kombinatem

Brak komentarzy

Miejsce: Kraków
Termin:  25 X 2017- 08 IV 2018
Zgłoszenia:
Link:

 

______

25 października 2017, godz.14.00
Dzieje Nowej Huty
os. Słoneczne 16

Bufet pod Kombinatem to nowa wystawa nowohuckiego oddziału MHK. To swoista podróż do historii życia codziennego nowohucian, pokazanego przez pryzmat lokali gastronomicznych – począwszy od barów mlecznych, barów szybkiej obsługi i typu szwedzkiego, poprzez stołówki hutnicze, Kasyno Huty im. Lenina czy kawiarnie i restauracje.
 

Podróż po wystawie rozpoczniemy od barów, barów mlecznych, barów typu szwedzkiego i barów szybkiej obsługi. Spoglądając przez specjalne okienko zobaczymy dawne nowohuckie jadłodajnie. Wśród nich „Centralny” – najbardziej znany bar mleczny w Nowej Hucie, który powstał w 1956 roku i istnieje do dziś. Odwiedzimy też inne istniejące i nie bary mleczne i zwykłe takie jak „Bieńczycki”, „Mały”, „Przodownik”, „Pod zegarem”, „Na Skarpie”, „Kopciuch”. Do ciekawszych miejsc tego typu należały otwarty w 1958 roku bar „Bachus” – pierwszy bar samoobsługowy na terenie Nowej Huty oraz bar typu szwedzkiego„Marten”, otwarty w 1964.Refleksja historyczna nie ominie też stołówek pracowniczych Kombinatu Huty im. Lenina, prowadzonych przez Oddział Zaopatrzenia Robotniczego. Zobaczymy, czym przyciągało otwarte w 1958 roku Kasyno Huty im. Lenina – kto w nim bywał kogo z honorami podejmowano a kto pracował.

Ważną częścią ekspozycji jest opowieść o nowohuckich kawiarniach i kulturze kawiarnianej. Pierwszą nowohucką kawiarnią była, „Stylowa”, otwarta 14 lipca 1956 roku. Do ciekawszych obiektów, zgromadzonych w tej części wystawy, oprócz bogatej ikonografii i elementów umeblowania należą pamiątki z pracy w tym lokalu przekazane przez jedną z pierwszych nowohuckich kelnerek panią Helenę Pietrzykowską. Przypominamy też inne kawiarnie takie jak „Krasnoludek”, a później „Mozaika”, „Lajkonik” i „Kokosanka”. Dowiemy się także jak spędzali popołudnie, wieczór w kawiarniach pierwsi nowohucianie latach 50., a jak bawiły się ich dzieci w latach 60 i 70. XX w. Do jakiej muzyki tańczono, co zamawiano, jak wyglądały te lokale. Na wystawie odtworzone zostało wnętrze kawiarni „Mozaika”.

Dużo uwagi poświęcono nowohuckim restauracjom, zaczynając od najstarszej noszącej nazwę „Gigant” – w 1956 r. przemianowaną na „Lotos” – otwartą 22 lipca 1952 r. Za najbardziej elegancką restaurację w Nowej Hucie uchodziła „Arkadia” otwarta 30 grudnia 1957 roku. Już następnego dnia odbyło się w niej barwne, sylwestrowe widowisko, jakim był pierwszy „Bal z Fiołem”, który współtworzyli aktorzy. Bal wyróżniał się przede wszystkim oryginalnymi strojami, a jego urządzanie z czasem stało się zwyczajem restauracji. „Arkadia” była dwupoziomowym lokalem z antresolą, parkietem do tańca, mogącym pomieścić 300 gości. Przywołujemy także pamięć o innym bardzo eleganckim lokalu „Wiśle”, a także innych restauracjach: „Ludowej”, „Teatralnej”, „Halince-Jubilatce”, „Zachęcie” czy „Nowoczesnej”.

Poznamy też miejsca o gorszej renomie, często owiane złą sławą. Nowohuckimi lokalami, w których piło się na umór były „Oaza” na osiedlu Wysokim oraz położony na przeciwko bar „Orion” na os. Kazimierzowskim,  a także bar „Ekspres” przy ul. Kocmyrzowskiej. Od 1955 roku mieściła się tam restauracja „Krakowianka” z dansingiem. Potem lokal podzielono, z jednej części tworząc bar, a pozostałą przeznaczając na sklepy. Najgorszą opinię miała jednak restauracja „Przysmak”. W 1972 roku pisano w prasie, że w „Przysmaku” podaje się „bez względu na stan trzeźwości swoim konsumentom piwo i wódkę, chcąc szczycić się dużym utargiem”. Restauracja ta położona była w rejonie hoteli robotniczych, niektórzy przepijali w niej całe pensje nierzadko już w dniu wypłaty.

 

Wystawę można będzie oglądać od 26 października 2017 do 8 kwietnia 2018 roku.

Towarzyszyć jej będzie wydawnictwo, będące kompendium wiedzy na temat nowohuckich lokali gastronomicznych, ich historii, anegdot z nimi związanych, a także wystroju ich wnętrz.  

 

Kurator wystawy: Maria Wąchała-Skindzier
Miejsce ekspozycji: Dzieje Nowej Huty, od. Słoneczne 16
Wernisaż : 25 październik 2017 rok, godz.14.00, Dzieje Nowej Huty, od. Słoneczne 16

ZAPRASZAMY!

Miejsce: Kraków
Termin: 03 X -17 XII 2017
Zgłoszenia:
Link:

______

Zaproszenie

NA WERNISAŻ NOWEJ WYSTAWY

ROZWAŻNY I ROMANTYCZNY. W 200 R. ŚMIERCI TADEUSZA KOŚCIUSZKI

2 października 2017, godz.11.00
Pałac Krzysztofory, Rynek Główny 35
sala Miedziana
„Obywatel, który chce szczycić się być dobrym Polakiem, 
powinien poświęcić wszystko dla Ojczyzny i być zawsze ludzkim i sprawiedliwym”
Tadeusz Kościuszko, 20 VI 1815 r.


Z okazji 
Roku Kościuszkowskiego, Muzeum Historyczne Miasta Krakowa otwiera nową wystawę, która ma na celu uczczenie i przypomnienie postaci Tadeusza Kościuszki w dwusetną rocznicę jego śmierci. Tytuł wystawy jest odwołaniem do postawy w życiu Kościuszki, który żył na przełomie dwóch epok oświecenia i romantyzmu. Jest to także nawiązanie do tytułu popularnej powieści Jane Austin z 1811 r. Można powiedzieć, że był człowiekiem nieprzeciętnym, łączącym rozwagę czasów Oświecenia, typowo męskie cechy żołnierza oraz delikatność i wrażliwość mężczyzny nowej epoki – czasów romantyzmu. Najważniejszym celem ekspozycji jest pokazanie Kościuszki na nowo, odkrycie go jako człowieka bliskiego współczesnemu, dla którego wolność była jak pisał „najsłodszym dobrem”. Wystawa ze zrozumiałych względów ogranicza się do wybranych zagadnień z jego życia i działalności. Będzie to próba odpowiedzenia na pytanie, jak człowiek z odległej prowincji Rzeczpospolitej Obojga Narodów został patriotą, obywatelem świata, bohaterem narodu polskiego i amerykańskiego. Próbą przedstawienia go jako człowieka, żołnierza, wizjonera i męża stanu, ale także pokazanie jego ludzkich emocji, radości i dramatów. 
Dofinansowano  ze środków   Muzeum   Historii  Polski   w  Warszawie   w   ramach Programu „Patriotyzm Jutra”.

Podczas wernisażu 2 października 2017 roku o godz.11.00 zostanie zaprezentowany wykład Pani prof. Izabelli Rusinowej „Tadeusz Kościuszko i Thomas Jefferson o wolności” .

Kurator wystawy : Piotr Hapanowicz

Wystawa będzie ostatnim wydarzeniem jakie odbędzie się we wschodnim skrzydle Pałacu Krzysztofory przed jego modernizacją i organizacją nowej ekspozycji zatytułowanej „Kraków od początku, bez końca” prowadzonej ze środków unijnego Programu Operacyjnego Infrastruktury i Środowiska. 

Czas trwania wystawy: 3.X – 17.XII.2017 r.
Miejsce wystawy: Pałac Krzysztofory, Rynek Główny 35
Tytuł wystawy: Rozważny i romantyczny. W 200. rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki. 
Wernisaż : 2.X.2017 rok, godz.11.00, Pałac Krzysztofory, Sala Miedziana

Miejsce: Kraków
Termin: 23 IX 2017 -25 II 2018
Zgłoszenia:
Link:

 

______

Zapraszamy 22 września 2017, godz. 17.00 do Domu Zwierzynieckiego na wernisaż nowej wystawy Zwierzyniec zaprasza: Rakowice.
Gdzie są Rakowice? Wydawać by się mogło, że Rakowice są znane chyba każdemu mieszkańcowi Krakowa, ale czy na pewno? Jeśli zapytamy Krakusa jak dostać się „na Rakowice”, to większość wskaże nam cmentarz lub ul. Rakowicką. A to błędne mniemanie,  bo ani cmentarz nie leży w Rakowicach, ani ul. Rakowicka nie prowadzi do Rakowic!
Odpowiedzi na te pytania, jak i charakterystykę Rakowic znajdziemy na nowej wystawie Muzeum Historycznego Miasta Krakowa Zwierzyniec zaprasza: Rakowice.  Wystawa jest kolejną odsłoną z cyklu Zwierzyniec zaprasza…, które prezentowane są w Domu Zwierzynieckim. Do tej pory, pokazywane były wsie i dawne przedmieścia, które weszły w skład tzw. Wielkiego Krakowa, a dziś są dzielnicami miasta. Inaczej przedstawia się sytuacja wsi Rakowice. Mimo, że leży ona bardzo blisko centrum Krakowa, to w granicach miasta znalazła się dopiero w 1941 roku i została podzielona między dzielnicę III Prądnik Czerwony i XIV Czyżyny.
Wystawa opowiada dzieje wsi Rakowice od roku 1244 do czasów współczesnych. Jak wyglądały Rakowice oraz jakie jest obecne oblicze obszaru tej dawnej wsi, zaprezentowane zostało w trzech częściach: Wieś, Przedmieście i Osiedle.
Wystawę wzbogacają przedmioty, które przekazali nam prawdziwi Rakowiczanie. Stworzyliśmy tu miejsce, gdzie będzie można usiąść i podziwiać stare zdjęcia z Rakowic, obejrzeć i wysłuchać nagranych wspomnień mieszkańców.
Zwierzyniec zaprasza Rakowice – tą opowieścią próbujemy przywrócić zacierającą się obecnie lokalną tożsamość, utrwalić właściwe Rakowice w historii, świadomości ale i przestrzeni Krakowa.

Wystawę można zwiedzać w dniach: 23 września 2017– 25 luty 2018 r.
Kurator wystawy: Mateusz Niemiec

Miejsce: Kraków
Termin: 29 VI 2017 – 04 II 2018
Zgłoszenia:
Link:

______

Serdecznie zapraszamy na wernisaż wystawy Kobiece spojrzenie. O aktorstwie Antoniny Hoffmann, przygotowanej przez Oddział Teatralny Muzeum Historycznego Miasta Krakowa. Przypadająca w tym roku 120. rocznica śmierci Antoniny Hoffmann staje się okazją, by przedstawić sylwetkę tej jednej z najlepszych krakowskich aktorek teatralnych XIX wieku.

Dowiemy się kim była tytułowa bohaterka, jaki był jej wpływ na rozwój nowoczesnego aktorstwa polskiego. Ekspozycja zaaranżowana jest w taki sposób, by jednocześnie opowiedzieć o samym teatrze, warunkach pracy, warsztacie aktorskim i atmosferze artystycznej XIX-wiecznego Krakowa. 
Odzwierciedla ona kobiece spojrzenie na teatr tamtych czasów i artystyczny Kraków.

Czas trwania wystawy: 29 VI 2017 r. – 4 II 2018 r.
Miejsce wystawy: Galeria w Kamienicy Hipolitów, pl. Mariacki 3
Kurator wystawy: Ewelina Radecka
Wsparcie merytoryczne: Małgorzata Palka

Miejsce: Kraków
Termin: 06 VI -20 VIII 2017 (05 VI 2017 wernisaż )
Zgłoszenia:
Link:

 

______

Przyjdź na wystawę Na wspólnej drodze. Kraków i Budapeszt w średniowieczu, znajdź podobieństwa i różnice pomiędzy tymi dwoma miastami. Nagrodą będzie niezwykła historyczna i metaforyczna podróż po dwóch sąsiadujących ze sobą ścieżkach, które co pewien czas przybliżają się do siebie, czasem się łączą, ale czasem też się oddalają. Wędrówka poprzez Genezę, Klęskę,Kreację, Glorię i Splendor to wielowątkowa, spójna i interesująca opowieści o dawnym Krakowie i Budapeszcie.
Geneza to część poświęcona początkom Krakowa oraz Budy i Pesztu do roku 1241. Kolejna część ekspozycji – Klęska – przypomina o niszczycielskim najeździe tatarskim z roku 1241. Ta tragiczna w skutkach inwazja była wspólnym doświadczeniem mieszkańców zarówno ziem polskich, jak i węgierskich. Termin Kreacja określa tę część wystawy, która opowiada o okresie szczególnie nasyconym wydarzeniami bądź procesami, jakie w sposób fundamentalny zdefiniowały i określiły na kilka kolejnych stuleci kształt naszych miast. Twórczy czas Kreacji prowadzi ku kolejnemu etapowi dziejów i zarazem kolejnej części wystawy zatytułowanej Gloria. Zaprezentowane tutaj zostały owoce działań pokoleń pracowitych mieszkańców miast, „kreatywnych” monarchów i władz miejskich.

Śledź na bieżąco naszego bloga: http://blog.mhk.pl/ oraz nasz funpage https://www.facebook.com/pg/muzeumkrakowa/events/?ref=page_internal

NA WSPÓLNEJ DRODZE KRAKÓW I BUDAPESZT W ŚREDNIOWIECZU
Wernisaż: 5 czerwca 2017 r., godz.18.00
Termin trwania wystawy: 6.VI.2017 – 20.VIII.2017
Miejsce: Pałac Krzysztofory (skrzydło wschodnie i zachodnie)

SERDECZNIE ZAPRASZAMY!

Miejsce: Kraków
Termin: (wernisaż 05 IV  2017) 06 IV -02 VII 2017
Zgłoszenia:
Link:

 

______

Wystawa poświęcona wsi Czyżyny to kolejna ekspozycja z cyklu Zapomniane dziedzictwo Nowej Huty. Dla poprzednich wystaw końcową datą graniczną był rok 1949, kiedy to na tutejszych polach zaczęto wznosić kombinat i nowe miasto, natomiast tym razem postanowiliśmy nieco odświeżyć dotychczasową formułę. Po pierwsze, przesuwamy horyzont czasowy aż do dnia dzisiejszego, co umożliwi pokazanie także pewnych procesów urbanizacyjnych, które zachodziły na terenie Nowej Huty przez ostatnie pół wieku. Czyżyny są szczególnie wdzięcznym obiektem do tego typu prezentacji, gdyż istniejące tu lotnisko hamowało rozwój jakiejkolwiek zabudowy aż do połowy lat 60. XX w. Dopiero potem zaczęły powstawać osiedla, uczelnie i hipermarkety.

Działo się to jednak w sposób tak bezplanowy, że przez lata mieszkańcy Krakowa, jadąc z centrum do Nowej Huty, mieli wrażenie, że definitywnie opuszczają miasto, by po kilku kilometrach pól, pastwisk i sadów dotrzeć dopiero do pierwszych zabudowań obecnego Ronda Czyżyńskiego. Ów chaotyczny sposób zabudowy terenów dawnego lotniska oraz pól ornych i łąk należących do wsi Czyżyny w dużej mierze utrwalił stereotyp Nowej Huty jako oddzielnego miasta. I choć już w 1951 r. dzielnica ta została włączona do Krakowa, to nadal postrzegana jest jako osobny organizm miejski. Prezentowana ekspozycja nie ma charakteru chronologicznego czy tematycznego, lecz ujęta jest w „kapsuły” dotyczące konkretnego miejsca na terenie dzielnicy.

Kurator wystawy: Maciej Miezian 

(Wstęp wolny)

SERDECZNIE ZAPRASZAMY!

Miejsce: Kraków
Termin: (24 III 2017 wernisaż) 25 III -03 IX 2017
Zgłoszenia:
Link:

______

WYSTAWA „PRAWIE WSZYSTKO O ZWIERZYŃCU”
WERNISAŻ 24 MARCA 2017, GODZ. 17.00
DOM ZWIERZYNIECKI, UL. KRÓLOWEJ JADWIGI 41

Zwierzyniec, który w granicach administracyjnych miasta znalazł się zaledwie sto lat temu, to jedno z najciekawszych przedmieść Krakowa i wciąż jeszcze najmniej zmienione przez postępujące procesy urbanistyczne. Dzieje Zwierzyńca od samego początku ściśle związane są z dziejami królewskiego Krakowa, z początkami chrześcijaństwa na polskich ziemiach, a także z wciąż żywymi krakowskimi tradycjami i obrzędami Lajkonika czy Emausu, których wielowiekowa historia rozpoczęła się właśnie w tym miejscu. Trudno zatem wyobrazić sobie dzieje Krakowa bez opowieści o dziejach Zwierzyńca.

Wystawa „Prawie wszystko o Zwierzyńcu” jest zarówno syntetyczną opowieścią o historii i kulturze Zwierzyńca, jak i podsumowaniem dotychczasowych wystaw historycznych w Domu Zwierzynieckim. Ze względu na bogactwo dziejów Zwierzyńca i niewielką przestrzeń wystawienniczą oddziału, wystawa nie rości sobie prawa do poruszenia wszystkich zwierzynieckich wątków historycznych. Zarówno swą nazwą sugeruje przedstawienie niepełnego obrazu dziejów tej części Krakowa, jak i pomyślana jest jako wystawa pojawiająca się w Domu Zwierzynieckim cyklicznie, powtarzając główne wątki opowieści, jednak z nieco zmienionymi akcentami, a także wprowadzając nowe elementy opowieści, które w pierwszej wersji wystawy zostały tylko lekko zaznaczone. 

Malownicze położenie u stóp wzgórz Sikornik i Sowiniec, zwieńczonych kopcami, z majaczącą w oddali sylwetką klasztoru na Bielanach, obecność osnutych mgiełką tajemnicy starożytnych kościołów: Najświętszego Salwatora i św. Małgorzaty, a także strzegący ujścia Rudawy do Wisły warowny klasztor Norbertanek od wieków były inspiracją dla malarzy i grafików, a w czasach nam bliższych – artystów fotografików. Dlatego też wystawie towarzyszyć będzie album zawierający wybór obrazów, grafik, rysunków i fotografii ze zbiorów Muzeum Historycznego Miasta Krakowa.
Wystawie będzie towarzyszyć wydawnictwo albumowe, prezentujące archiwalne zdjęcia Zwierzyńca.

Miejsce: Kraków
Termin:  21 XII 2016- 30 XI 2017
Zgłoszenia:
Link:

______

WERNISAŻ – 21 GRUDNIA 2016 R., GODZ. 17.00
STARA SYNAGOGA, UL. SZEROKA 24

EKSPOZYCJA CZYNNA OD 22 GRUDNIA 2016 R. DO 30 LISTOPADA 2017 R.

Bohaterką wystawy w Starej Synagodze jest… Stara Synagoga.
Od czasu swego powstania, aż do wybuchu II wojny światowej pełniła ona nieprzerwanie rolę głównej synagogi krakowskiej gminy żydowskiej. Była ośrodkiem życia religijnego i społecznego wspólnoty, centrum duchowej władzy rabinów i świeckiej władzy seniorów kahalnych. Gdy po tragedii Holocaustu przestała pełnić rolę domu modlitwy, wyznaczono jej nową funkcję: stała się siedzibą muzeum żydowskiego zachowującego pamięć o wiekach bogatej historii i kultury żydowskiej w Krakowie. Wszystko to sprawia, że synagoga Stara jest nie tylko najcenniejszym zabytkiem żydowskiej architektury sakralnej, ale także matecznikiem i ostoją tradycyjnej kultury krakowskich Żydów. Jest także najlepszym miejscem wystawy muzealnej na swój własny temat, nazwanej adekwatnie do poruszanej na niej problematyki Ostoją tradycji.

W książce wydanej przy okazji wystawy znajdują się bogato ilustrowane artykuły na temat architektury, historii i społecznej roli Starej Synagogi. Pożytecznym uzupełnieniem wiedzy o dziejach zabytku i krakowskiego rabinatu są opracowania poświęcone badaniom archeologicznym prowadzonym przy Starej Synagodze w latach 2014 – 2016 oraz systematycznej prezentacji urzędujących rabinów krakowskiej gminy żydowskiej od średniowiecza po wiek XX. Książka zawiera także katalog obiektów prezentowanych na wystawie: prac malarskich i graficznych oraz zabytków archeologicznych, pozyskanych w trakcie wspomnianych badań przy Starej Synagodze w ostatnich trzech latach.

Kurator wystawy – Eugeniusz Duda.

Zapraszamy!

Materiał ilustracyjny:

http://chomikuj.pl/konf.hist/Szafa+o*c5*82tarzowa+w+Starej+Synagodze*2c+rekonstrukcja+drzwi+i+kotary+iluzjonistycznej,5675023840.jpg

http://chomikuj.pl/konf.hist/Synagoga+Stara*2c+ok.+1650+r.*2c+widok+od+p*c3*b3*c5*82nocnego+zachodu,5675023849.jpg

http://chomikuj.pl/konf.hist/Synagoga+Stara+ok.+1650+r.*2c+widok+od+po*c5*82udniowego+zachodu,5675023853.jpg

http://chomikuj.pl/konf.hist/Stara+Synagoga*2c+przedsionek*2c+fot.+P.+Ligier,5675023854.jpg

http://chomikuj.pl/konf.hist/Ceramiczna+fajka+w+kszta*c5*82cie+g*c5*82owy+Turka+w+turbanie*2c+XVII+w,5675023866.JPG

http://chomikuj.pl/konf.hist/Fragment+p*c3*b3*c5*banogotyckiego+mosi*c4*99*c5*bcnego+lichtarza*2c+XV-XVI+w,5675023867.JPG

Miejsce: Warszawa
Termin: (nie dotyczy)
Zgłoszenia: 08 I 2017
Link: https://obnt.pl/pl/aktualnosci/projekt-badawczy-doswiadczenie-dwoch-totalitaryzmow-interpretacje/

______

Miejsce: Kraków
Termin:  12 XII 2016
Zgłoszenia: 
Link: https://www.facebook.com/events/1826120504335783/

 

______

Wystawa „Węgierskie Lwy Judy” przenosi nas na terytorium monarchii austro-węgierskiej, która wkrótce – w wyniku Wielkiej Wojny – zniknie z map Europy. Wystawa prezentuje niewielki, ale bardzo ciekawy fragment wojennej historii: udział węgierskich żydowskich żołnierzy w walkach na froncie wschodnim na terenie Galicji oraz kontekst historyczny, społeczny i religijny militarnego zaangażowania węgierskich Żydów, a także ich kontakty z cywilną ludnością żydowską Galicji.

W armii Austro-Węgier walczyli żołnierze wszystkich nacji, grup etnicznych i wyznaniowych zamieszkujących to rozległe imperium. Mieszkańcy Galicji walczyli w c.k. armii ramię w ramię z Austriakami, Węgrami, czy Czechami. Szacunki dotyczące żydowskich żołnierzy wahają się od 275.000 do 400.000 wojskowych pochodzących z różnych krajów Monarchii. Na wszystkich frontach I wojny światowej, w różnych armiach, walczyło około 1,5 miliona Żydów, a ich udział procentowy w poszczególnych armiach zwykle przewyższał odsetek ludności żydowskiej w całkowitej populacji danego kraju.

Prezentowane na wystawie materiały ukazują też stosunek Żydów z Austro-Węgier do ich wielokulturowej ojczyzny, opartej na pokojowym współistnieniu różnych ludów i lojalność wobec panującego Franciszka Józefa oraz jego następcy. Odzwierciedlają też w pewnym stopniu złożoną tożsamość Żydów węgierskich: religijną – wyznawców judaizmu, polityczną – poddanych Cesarza Austrii i Króla Węgier i kulturową – węgierską. Budowana z różnych elementów tożsamość i poczucie przynależności do szeregu równoległych lub powiązanych wspólnot były zresztą dość powszechne w całej Monarchii. Po jej upadku nic już nie było takie samo.

————-

The exhibition „Hungarian Lions of Judah” takes us to the territory of the Austro-Hungarian Empire, which will soon disappear from the map of Europe as a result of the Great War. The exhibition presents a small, but very interesting piece of war history: the participation of Hungarian-Jewish soldiers in the battles on the eastern front in Galicia, the historical, social and religious context for the military involvement of Hungarian Jews, and their relations with the Jewish civilian population of Galicia.

Soldiers of all nationalities, ethnicities and religions living in the vast Austro-Hungarian empire fought in its army. Residents of Galicia fought in the Imperial Army shoulder-to-shoulder with Austrians, Hungarians, Czechs and soldiers of many other nationalities from the multi-ethnic Habsburg empire. Estimates of the number of Jewish soldiers range from 275,000 to 400,000 from all countries of the Monarchy. Some 1.5 million Jews fought on all fronts and on all sides of the First World War: in the individual armies, their presence was usually proportionally greater than that of Jews in the country at large.

The materials presented in this exhibition show the attitudes of Jews from Austria-Hungary towards their multi-cultural homeland, based on the peaceful co-existence of different people and loyalty to Emperor Franz Joseph and his successors. They also reflect to some degree the complex identity of Hungarian Jews: Jewish by religion, politically subjects of the Emperor of Austria and the King of Hungary, and culturally Hungarian. The identities built from these different elements and the sense of belonging to a series of parallel or related communities were indeed quite common throughout the Empire. After its fall, nothing would be the same.


  • RSS